Verslag Rondje Stevensweert

29. Stevensweert
 
Deze week deel II van een rit gezien door de ogen van de chauffeur van de TCK volgbus.
 
Wederom op tijd op om de bus uit de stalling te halen, dan naar de markt. Nog geen rijders aanwezig. Vandaag leert een vluchtige inspectie van de reserve wielen dat deze er prima bij staan en klaar zijn om indien nodig ingezet te worden. Het bord dat de aanwezige renners moeten aftekenen aan de bus gehangen. De renners druppelen binnen; het blijft vandaag bij een klein compact groepje van 15 man sterk. Wel nog even voor vandaag in de GPS de GPX file geconformeerd naar een duidelijke route op de kaart.
Van de mannen van de club die 2 weken geleden deelnamen aan de Ötztaler Radmarathon in het Oostenrijkse Sölden, moet het merendeel vandaag verstek laten gaan, herstellende van o.a. zitvlak- en motivatieproblemen liggen hier ten grondslag aan. Maar als je daar één supertijd neerzet kan het wel gebeuren dat je lichaam daarna zegt, zo voorlopig even rust.
 
Het is meteen duidelijk dat het vandaag een rit zoals altijd zal worden, en dan bedoel ik niet voor de fietsende deelnemers maar wel voor mij als chauffeur van de volgbus. Bij het wegrijden zie ik dat de bandjes voor de front en sluit rijders niet meer in de bus liggen maar keurig gedragen worden. Dan maar even de radio verbinding testen, en meteen komt er van 3 kanten antwoord aan de andere kant van de lijn. Toch mooi al die technische hulpmiddelen waarover we bij TCK mogen beschikken.
 
We rijden Kerkrade uit, over de Locht waar niet van de route wordt afgeweken, rechtsaf naar Heerlen. In peloton wordt intussen aardig doorgereden in keurig gesloten formatie mooi bij elkaar. De route verloopt vandaag prima, totdat bij Illikhoven de bus niet meer kan volgen door afgravingen voor het Grensmaas project, de weg is hier verdwenen. Even overleg via de radio met de frontrijder, ok we treffen elkaar weer bij de pauze plek net buiten Echt. Dankzij de GPS wordt de bus via de autosnelweg richting Echt gestuurd waar ik het peloton precies onder aan de afrit weer tref. Wat een timing van de groep, en wat een makkelijke rit vandaag voor de chauffeur.
 
Het café waar de pauze gepland stond blijkt i.v.m. een besloten feest dicht, maar geen nood we stoppen iets verderop op een parkeerplaats. Voor dit soort situaties is er altijd het back-up plan.
In de bus is een ruime voorraad cola aanwezig welke gretig aftrek vindt om de dorst te stillen. We genieten van de welverdiende rust en de chauffeur maakt van de gelegenheid gebruik om een plasje te doen.
 
IMG_3790
Na de pauze gaat het goed, maar door het stevige tempo dreigt het peloton verbrokkeld te raken. Maar de sluitrijder grijpt tijdig in, de front rijder schakelt een tandje terug en de sluitrijder brengt het peloton weer bij elkaar. Stoppen op het eindpunt, tasjes verdelen en bus terug brengen in de stalling.
Heerlijk dat groepsgevoel en die organisatie bij TCK.
 
Tot volgende week, de Soigneur.

 

 

Reacties zijn gesloten.