Verslag Kattenroth

25. Kattenroth

Vandaag eens een verslag van een rit gezien door de ogen van de chauffeur van de volgbus.

25

Op tijd op om de bus uit de stalling te halen , dan naar de markt. Nog geen rijders aanwezig. Eerst maar even de reserve wielen inspecteren, maar deze zijn niet echt waar een rijder op zit te wachten die lek rijdt. In alle banden zit nagenoeg geen lucht, dus deze eerst maar eens op spanning gebracht. Het bord dat de aanwezige renners moeten aftekenen aan de bus gehangen.
De renners druppelen binnen, maar het blijft bij 16 vandaag een klein groepje.

De echte mannen van de club en ook misschien wel een enkeling die er ook graag voor door wil doorgaan, fietsen vandaag de 32 ste Ötztaler Radmaraton in het Oostenrijkse Sölden. Deze marathon behoort tot de zwaarste van Europa en heeft een totale afstand van 238 km, waarbij 5.500 hoogtemeters worden overbrugd. We doen het vandaag voor net geen 100 kilometer en 10% van de hoogtemeters.

Het is meteen duidelijk dat het vandaag een aparte rit zal worden, en dan bedoel ik niet voor de fietsende deelnemers maar wel voor mij als chauffeur van de volgbus. Bij het wegrijden zie ik naast mij op de stoel de bandjes voor de front en sluit rijders liggen, blijkbaar hebben we deze vandaag niet nodig. Dan maar even de radio verbinding testen, maar het blijft angstvallig stil aan de nadere kant van de lijn. Ik vraag me stilletjes af of ze deze misschien in het Oostenrijkse Sölden aan het gebruiken zijn.

We rijden Kerkrade uit , over de Locht waar er al meteen van de route wordt afgeweken, rechtdoor naar Simpelveld ipv via Avantis naar Bocholtz. Even navraag doen , levert de bevestiging dat men inderdaad verkeerd is gereden. In Nijswiller wordt er lek gereden, werk aan de winkel! Ik parkeer de bus maar midden op het fietspad om te voorkomen dat ik zo meteen door een zachte berm niet meer weg kan rijden. Wiel gewisseld en fiets achter in de bus. Het peloton is intussen aardig doorgereden en als ik Gulpen binnen rijdt zijn ze al van de rijksweg af. Dan maar doorgereden over de Ingberdorpstraat om het peloton net voor Scheulder op te vangen. Maar hier is het even wachten voordat ze boven zijn en dan komen ze eveneens via de Ingberdorpstraat boven, niet volgens de route maar goed gelukkig zijn we weer compleet. Hier was een radioverbinding wel handig geweest.

25-1

De route door Scheulder is afgezet, waarop we dan maar via een omweg proberen weer op route proberen te komen. Dit lukt maar de pret is slechts van korte duur, het wil vandaag niet echt meezitten, en tot de Belgische grens zitten we meer op een alternatieve koers dan op de originele route. Vanaf hier gaat het beter, maar door het beruchte Route Degrade een aankondiging die je steevast tegen komt zodra je de grens over gaat, slaat bij een renner de derailleur vast . Even de wagen uit en helpen bij het opleggen van de ketting. Het is nog enkele kilometers tot de pauze plaatst maar door het ontbreken van de sluitrijder is de renner meteen aan zijn lot overgelaten, de groep is uit het zicht verdwenen. MBV van de volgbus GPS weet ik hem toch naar de pauze locatie te loodsen.

Bus geparkeerd, tasjes eruit en uit frustratie vergeet ik de emmer voor het afval, dan maar even terug om ook deze op te halen. Voor mij geen cola vandaag maar een stuk appeltaart met chocomel, als ik niet oppas moet ik me nog melden bij de Weight Watchers.

Na de pauze gaat het goed tot de Nederlandse grens , maar door het stevige tempo raakt het peloton verbrokkeld en raken 3 renners in Reijmerstock de groep kwijt en rijden via een andere route naar Gulpen, ik volg hun maar met de bus. In Gulpen wil ik wachten op de rest die een iets langere route hebben en dus nog niet in Gulpen zijn. Maar de 3 rijden door en buiten Gulpen parkeer ik de bus, een tasje wordt meegenomen en weg zijn de 3. Ik wacht op de rest, tel ze ja 13 man dus niemand achter gebleven verder via Wittem naar huis. Helaas de 3 renners die al voorop waren niet meer gezien.

Stoppen op het eindpunt, tasjes terug en bus terug brengen in de stalling. Vrijdag naar Luxemburg, maar daar weet ik de weg niet zo goed als in Limburg dus hopelijk is er daar wat meer groepsgevoel en organisatie.
Tot volgende week, de Soigneur.

Verslag Smockelaerstocht

24. Smockelaerstocht

Ook bij TCK begint langzaam de trend van de hedendaagse grote wielerrondes door te druppelen; kortere routes met meer ingebouwd spektakel.
Om nu in 84 km afstand telkens 1.100 hm in te bouwen is misschien iets te veel van het goede.

24

Wederom een waar peloton van 23 man sterk vertrekt om klokslag 08.30 uur vanaf de Markt richting het Heuvelland.
In Eys maken we de eerste hm in de vorm van de Eyserweg die ons in Trintelen brengt.
Via “Wielder” en Mechelen volgt al snel klim twee: de Schweiberg.
Je hebt mooie beklimmingen en minder mooie klimmetjes. Daar waar de Schweiberg nog perfect in de eerste categorie past mag de volgende klim resoluut in categorie twee. Voor een ieder met weinig klimtalent in de genen is de veel te smalle Schilberg te Slenaken een kleine martelgang.

Na de afdaling van Krindaal beklimmen we het Magnebois om even later in Aubel het terras op te zoeken voor de bekende versnaperingen.

Na de pauze zijn zelfs onze grootste koukleumen weer snel op temperatuur.
De Berg La Clouse (ook wel Kosenberg of Cosenberg) nabij Aubel doet denken aan de Eyserbosweg; ook hier zit het venijn ‘m in de staart (18%). Het wegdek van de beklimming is in bijzonder slechte staat en de smalle weg maakt het plaatje helemaal compleet. “Definitely” een categorie twee beklimming.

24-1

Als je nu denkt “genoeg geklommen voor vandaag” dan kom je bedrogen uit. In Sinnich wacht namelijk de Rue de Beusdael gevolgd door de vervelende lange weg naar Gemmenich alwaar we de strijd nog met de Rue de Vaals mogen aangaan. Klaar? Nee hoor; we gaan nog even gezellig de Epenerbaan op en als toetje hebben we ons de Kruisberg te Wahlwiller bewaard.

Volgende week dezelfde streek met slechts 4 klimmetjes; zo kan het ook.