Verslag Blauwe Rungde

Vandaag, de dag dat het andere clubje uit Kerkrade zich effe zou verzekeren van een verder verblijf in de Eredivisie, gaan wij de Blauw Rungde fietsen. Een bekende ronde uit de gisteren verreden toertocht; Limburgs Mooiste.

Zoals we weten heeft elk nadeel zo zijn voordeel; weer geen moeilijke keuzes iv.m. fiets en kleding; slecht weer fiets of goed weer fiets; korte mouw of regenjasje? Als bij de blik naar buiten de regendruppels van het asfalt weer 10 cm terug omhoog springen in de richting van waar ze vandaan komen dan weet je genoeg. Desondanks omkleden en op naar de Markt.
Aldaar komen nog 4 bikkels opdraven; Hub Gerats, Patrick Zaat, René Scheren, René Michel en Jos Ploum vertrekken onder de begeleiding van Hans en Eugène via Avantis en Simpelveld naar Baneheide.

IMG_2085b

De route voert ons over voor ons vrij onbekende kleine wegen naar Mechelen. De Schweiberg wordt opgereden tot boven op het steile stuk om vervolgens links af te slaan om nog het vals plat van de Eperheide mee te pakken.
Landsrade en Crapoel laten we achter ons en via de afdaling van de Koning van Spanje beginnen we aan de Ingbergrachtweg.

IMG_2091b

Boven aangekomen is er toch al 45 km weggetikt en tijd voor een kopje koffie. In Wielercafé aan de Kirk in hartje Sibbe/IJzeren worden we hartelijk ontvangen; onze chauffeur Hans weet het zelfs zo ver te schoppen dat hij bij de stamgasten aan de kwajong tafel terecht komt. Na het tweede potje komen er al opmerkingen richting ons, “hopelijk rijdt hij beter de bus dan dat hij kaart” en “neem hem maar weer mee naar Kerkrade”. Onder droge omstandigheden vervolgen we onze weg via Berg en Terblijt en Amby richting Meerssen. Hier mogen we de Korte Raarberg op om vervolgens weer direct af te dalen naar Humcoven.

Het klimmetje bij Waterval blijkt toch maar weer eens een pareltje uit ons Limburgs Heuvellandschap te zijn; vooral als je in de haarspeldbocht, berg op moet bijremmen geeft dat een apart gevoel. Door Ulestraten, Oensel en Klein Genhout vervolgen we onze weg via prachtige kleine wegen die wij in ieder geval zelden of nooit rijden.
Schinnen, Thull en Vaesrade laten we achter ons en komen zo weer op bekend terrein in Brommelen.

Dwars door Centrum Heerlen maken we een einde aan de Blauw Rungde en kunnen nog op tijd getuige zijn van dat andere Kerkraadse clubje dat zich inderdaad met gemak handhaaft.

Slotconclusie: ondanks bagger weer in de morgen toch 5 man aan de start; dik 100 km weggetrapt, een nieuwe toproute die we volgend jaar zeer zeker gaan herhalen. Met dank aan René De la Haije voor het uitstippelen van de tocht en natuurlijk dank aan onze chauffeurs Hans en Eugene; waarbij na de pauze ons vertrouwd beeld terug was van Hans achter het stuur van de TCK bus.

IMG_2103b

Mannen bedankt en tot zondag bij wederom een nieuwe 100+ route; de Chester-Route.

Verslag natte Halembaye rit

Na een mooie zomerachtige Pinksterzondag volgt een mooie TCK Pinkstermaandag; dus not.
Onheilspellende weersverwachtingen zijn de afgelopen dagen voor vandaag aangekondigd; om 07.00 uur gaat de wekker; wat doet een wielrenner dan als eerste?
Naar buiten kijken; grauwe lucht is wat we zien; maar de straat is droog; m.a.w. meevaller en dus TCK-outfit aan.
Op de vertrouwde Kerkraadse markt verschijnen 14 bikkels die vandaag de onherroepelijke strijd zullen aangaan met Pluvius. Om 08.30 uur vertrek richting Eys.

P1010803b

Via Gulpen gaan we de Rijksweg omhoog om vervolgens op de Reijmerstokkerdorpstraat de eerste keer de benen te testen. Voorbij aan Banholt, Mheer en Libeek duiken we Mesch in. Over de grens met onze Zuiderburen doorkruisen we Moelingen en steken zowel de Maas als het Albertkanaal over.

Bochtje naar rechts, en voor ons ligt de Rue Sous le Boeuf; “better known as the Halembaye”. Met haar gemiddelde hellingspercentage van 8.7% en een maximum van 12% strekt zij zich in een kaasrechte lijn van voet naar top. Het is een klassieke kuitenbijter die de renner verrast met de zware laatste loodjes die, gezien vanaf de voet, verraderlijk aan het zicht worden onttrokken. Onze klimgeiten versnellen direct aan de voet en gaan ‘on danser’ omhoog terwijl het net iets te zware doorsneelid de laatste 200 meter naar de top moet “kruipen”. Onze voorzitter René Michel is wederom, ondanks het voor hem net niet geschikte weer, een klasse apart en rijdt met dik 18 km per uur omhoog.

P1010849b
Na de hergroepering gaat het in Eben Emael rechts af de Rue du Garage op; hier hebben ze hoogstwaarschijnlijk het spel Valkuil bedacht, je moet bergop bij de les blijven om niet te verdwijnen in één van de vele Belgische hiaten in het wegdek. In de afdaling worden we getrakteerd op een prachtige haarspeldbocht met kletsnatte kasseien om vervolgens langs de over van het Albertkanaal en onder de transportbanden van de Enci door de klim naar onze pauzeplaats Buitengoed Slavante aan te gaan.

P1010870b
Na de nodige koffie, cola, thee en diverse soorten Vlaai is het nu echt tijd voor regenjacks. Via Maastricht op naar de door velen geliefde Bemelerberg. Onze Dennis Ernst alias de “Cancellara van Spekhei” probeert, nadat hij gisteren “en passant” Tilff heeft gereden, op het vals plat in de aanloop er ongezien vanonder te muizen. In het dorp Bemelen is de vogel al gevlogen; niks meer te zien; teken voor de achtervolgende groep om gas op de zuigers te gooien. Met vereende Eygelshovense krachten kunnen we ternauwernood onze vroege vluchter bijhalen om de bergpunten alsnog voor zijn neus weg te kapen. Via Valkenburg, Wijlre, Wittem, Wahlwiller gaat het in ziedende vaart naar de Nijswillerberg.
René De la Haije rijdt van onder tot boven aan kop met gelukkig voor ons iets van schakelmalheur zodat de rest enigszins kan aanhaken. Na Bocholtz worden de posities ingenomen voor de traditionele sprint op Avantis.
Wederom door een Eygelshovense samenzwering gaan de punten voor de groene trui, na een sprint op het scherp van de snede, naar Roger Berendsen.

Slotconclusie: mooie opkomst van 14 man, een jaarlijks (volledig terecht) terugkerende route met voor elk wat wils, wederom niemand in de volgbus buiten onze vaste chauffeur Hans en een gastchauffeur die zijn weerga niet kent; onze eigen Harley Hain die het busrijden en vooral het fotograferen tot een attractie maakt; dankjewel mannen.

Mannen bedankt en tot zondag bij de 116 km lange Blauw Rungde.