Verslag “Op de Valreep”

Vandaag dan eindelijk de eerste rit in droge omstandigheden en ook nog volop zon erbij (dat het s ’morgens nog fris is wordt op de koop toegenomen).

OpdeValreep2

Oorspronkelijk zou er koers gezet worden naar het Duitse Buir; tijdens de verkenning bleek echter dat de fietspaden van onze Oosterburen nog steeds heel veel opstaande randjes en met grind gevulde dilatatievoegen van 3 meter lengte bevatten. Dit heeft het rittencomité doen besluiten om deze rit te vervangen door ’n “nagenoeg vlakke rit” door het heuvelland.

Als je dan na 102 km thuis komt en het navigatiesysteem je feliciteert met een nieuw record hoogtemeters dan denk ik dat het ’n optie was geweest om ’n “niet genoeg vlakke rit” hadden kunnen communiceren.

Vanuit onze startplaats in Kerkrade werd rustig koers gezet via Welten en Klimmen naar Valkenburg. Daar aangekomen werden de eerste speldenprikken uitgedeeld op de Daalhemerberg.

Via Vilt en Berg op naar de Rijksweg van Cadier en Keer; geen berg maar wel pijnlijke hoogtemeters Na Eckelrade, Sint Geertruid, Mheer en Noorbeek aangekomen aan de voet van de Wolfsberg om vervolgens rechts af te draaien; De Plank door het Veursbos op de grote plaat omhoog. Effe later pauze in het op zondag altijd levendige Aubel. Buiten op het terras met leuke bediening in het zonnetje genoten van de “café, the naturel et Coca”.

OpdeValreep

Nadat we via Hombourg en Sippenaeken de klim van Rue de Beusdael en vervolgens nog de klim Gieveld (achterkant Schweiberg) verteerd hadden gonsde steeds vaker het woord “nagenoeg” rond. Onder politiebegeleiding de Eperheide af en dan nog effe de Nijswillerberg op en via Avantis in ziedende vaart richting finish.

Slotconclusie: heerlijk grote opkomst van 28 man, mooie tocht van 98 km met een tal van hoogtemeters die je vooraf niet zo direct meetelt, door het slechte weer in de voorbereiding toch iedereen wat minder km in de benen als gewenst; goed aan de vorm gewerkt door de gehele groep (ook al deed het effe pijn).

Bedankt mannen en tot volgende week in de Tour de Voer (ook niet genoeg vlak).

Beetje fris, maar wel veel zon!

Na weken sneeuwval ijzige kou hebben we gisteren mogen genieten van heerlijke zonneschijn. Nadat we een nieuwe groepsfoto gemaakt hadden (25 man), ging de route via Maastricht naar de Voerstreek. Tot aan de pauze hebben we vrijwel constant 2 aan 2 gereden, zonder dat er gaten vielen! We worden steeds beter! Na de pauze hebben we een mooie nieuwe klim mogen ontdekken, die de meesten van ons waarschijnlijk nog nooit eerder hadden gereden. Nu nog paar graadjes warmer….

Overgangsrit2
Foto: George Deswijzen