Verslag Maaskantjetocht

Weersverwachting voor zondag 14 april: droog, zonnig en 20°C. Lekker de eerste rit dit voorjaar in de korte broek en korte mouw.

Mooi niet dus; bewolkt, 10°C en langs de Maas zelfs ook nog verdwaalde regenspatten. Vanaf einde rit klopte het weerbericht echter wel, wederom weer lekker “peuh” voor TCK.

Enfin; klokslag 08.00 uur wordt, nadat er interim wegkapiteins zich vrijwillig melden of aangewezen worden, koers gezet richting Ubachsberg.

Via een nog rustig Valkenburg, Meerssen en Elsloo wordt langs het Julianakanaal voor de eerste keer het gas op de zuigers gezet.

Veel te vroeg bij onze nog gesloten pauzeplaats, het wieler café Ponderosa te Kotem, wordt na het opvangen van de volgbus (dankjewel Raymond voor de 1 keer) de weg vervolgd langs de Maas en de Zuid Willemsvaart naar Smeermaas. Via Lanaken duiken we naar beneden naar de oever van het Albertkanaal, waar vervolgens de gashendel wederom opengaat.

Het prachtig lopend fietspad brengt ons naar de welverdiende pauzeplaats te Kanne.

P1010499bb

Halverwege de pauze komt er de melding dat we niet compleet zijn; ons nieuw lid Chris staat nog met materiaalpech langs het Albertkanaal (dankjewel Raymond voor de 2 keer voor het adequaat schakelen en ophalen van Chris incl. volgbus).

P1010506bb

De rest van de groep vliegt met rugwind de Bemelerberg op en komen boven op de Sibbergrubbe net in de stofwolken van de echte mannen terecht. Over Termaar en Ransdaal komen we via Colmont wederom veilig in Kerkrade aan.

Slotconclusie: goede opkomst van 19 man, mooie nieuwe en verrassende tocht van 103 km met toch nog een kleine heuvelachtige finale.

Bedankt mannen en tot volgende week in de Tour de Voer.

— Voor meer beeldmateriaal zie onze facebook-pagina —

Verslag “Op de Valreep”

Vandaag dan eindelijk de eerste rit in droge omstandigheden en ook nog volop zon erbij (dat het s ’morgens nog fris is wordt op de koop toegenomen).

OpdeValreep2

Oorspronkelijk zou er koers gezet worden naar het Duitse Buir; tijdens de verkenning bleek echter dat de fietspaden van onze Oosterburen nog steeds heel veel opstaande randjes en met grind gevulde dilatatievoegen van 3 meter lengte bevatten. Dit heeft het rittencomité doen besluiten om deze rit te vervangen door ’n “nagenoeg vlakke rit” door het heuvelland.

Als je dan na 102 km thuis komt en het navigatiesysteem je feliciteert met een nieuw record hoogtemeters dan denk ik dat het ’n optie was geweest om ’n “niet genoeg vlakke rit” hadden kunnen communiceren.

Vanuit onze startplaats in Kerkrade werd rustig koers gezet via Welten en Klimmen naar Valkenburg. Daar aangekomen werden de eerste speldenprikken uitgedeeld op de Daalhemerberg.

Via Vilt en Berg op naar de Rijksweg van Cadier en Keer; geen berg maar wel pijnlijke hoogtemeters Na Eckelrade, Sint Geertruid, Mheer en Noorbeek aangekomen aan de voet van de Wolfsberg om vervolgens rechts af te draaien; De Plank door het Veursbos op de grote plaat omhoog. Effe later pauze in het op zondag altijd levendige Aubel. Buiten op het terras met leuke bediening in het zonnetje genoten van de “café, the naturel et Coca”.

OpdeValreep

Nadat we via Hombourg en Sippenaeken de klim van Rue de Beusdael en vervolgens nog de klim Gieveld (achterkant Schweiberg) verteerd hadden gonsde steeds vaker het woord “nagenoeg” rond. Onder politiebegeleiding de Eperheide af en dan nog effe de Nijswillerberg op en via Avantis in ziedende vaart richting finish.

Slotconclusie: heerlijk grote opkomst van 28 man, mooie tocht van 98 km met een tal van hoogtemeters die je vooraf niet zo direct meetelt, door het slechte weer in de voorbereiding toch iedereen wat minder km in de benen als gewenst; goed aan de vorm gewerkt door de gehele groep (ook al deed het effe pijn).

Bedankt mannen en tot volgende week in de Tour de Voer (ook niet genoeg vlak).