Op de laatste algemene ledenvergadering werd besloten dat dit jaar Hombourg onze uitvalsbasis zou zijn voor de jaarlijkse 2-daagse, die doorgaans in september plaats vindt.
Het bestuur deelde ons mede dat we op zaterdag een pittige heuvelrit van 150 km op Luik-Bastenaken-Luik terrein zouden rijden en op zondag een vlakke rit van 100 km.

Vrijdag
Op vrijdagavond komen al de eerste coureurs bij ons riant rennerskwartier aan.
Een prachtige boerderij die voorzien is van alle gemak, o.a. vaatwasser, gashaard, 6 badkamers, “smal”beeld-tv en 6 slaapkamers met 20 bedden . Op het welkomstbord staat keurig vermeld dat de Tourclub uit Kerkrade in appartement 8 haar intrek mag nemen. Helaas blijft de deur voor ons gesloten; Eugène en Maurice zouden aanwezig zijn.

Ons illustere duo blijkt echter wanhopig op zoek te zijn naar een Belgische Friterie. Na een kort telefooncontact springen we bij Eugène in de wagen en komen uiteindelijk in Aubel in een echte Friterie terecht.

In NL zijn we gewend om hetgeen te bestellen wat je graag had gehad. Deze “chefkok” is echter een andere mening toegedaan en laat ons weten wat hij voor ons in het vet gaat gooien. Met in één hand de frietspaan en in de andere hand ’n Leffe werden de Belgische patatten voor ons bereid. Achteraf bleek dat deze chefkok 62 lentes telde en afgelopen zomer de Marmotte had gereden in 9 uur en 40 min.

Terug in Hombourg zijn al enkele kopmannen gearriveerd en word intrek genomen incl. de grote hoeveelheden drank en voedselvoorraden voor het weekend.

Met negenen hebben we tot in de kleine uurtjes gekletst en de nodige voorbereidingen voor de aanstaande koers genomen.

Zaterdag
S’morgens tijdens het Waals ontbijt druppelen de ontbrekende rijders stuk voor stuk binnen.
Nadat de nodige racelucht in de banden is gejaagd worden om klokslag 09.30 door 17 leden de schoenen ingeklikt en trappen we af voor de op papier 150 km. Het zonnetje prikt dan al sporadisch door het wolkendek heen. Om op de route van LBL te komen, die we gaan rijden op een door Bert Toma ter beschikking gestelde Garmin, moeten we 35 km afleggen richting Spa.
In het dorpje La Reid wordt om 11 uur aan de route begonnen. In de volgbus heeft onze vaste chauffeur Hans dan al gezelschap gekregen van 2 rijders die nog niet geheel hersteld zijn van een operatie cq blessure.
Na het bordje “einde La Reid” mogen we meteen beginnen aan de Col de Maquisard die er bij sommigen al inhakt.
Na één van de vele prachtige afdalingen die we deze dag zouden rijden, mogen we ons opmaken voor de 2 de helling van de dag; de col de la Vecqeé. Ook hier worden we wederom danig op de proef gesteld.
Om Andrimont te bereiken moeten we eerst over de bekende Col de Rosier heen zien te komen. Het hele veld word hier uit mekaar geslagen; in de aansluitende afdaling mogen we onze ogen even de kost geven hoe Thomas Dekker in Lotto-outfit de Rosier opstormd.
Via de 4 de klim van de dag, de Col de la Haute Levée gaat het in ziedende vaart richting Stavelot. Na 85 km genieten we om 13.00 uur van een welverdiende pasta of pizza.
Gelukkig is het eten en drinken hier vriendelijker dan de bediening.
Tijdens deze lunch valt al aan enkele tafels voorzichtig de naam Stockeu.
Met gevulde magen stappen we op onze koersfietsen en vertrekken vol goede moed richting de reeds aangekondigde 5de helling van de dag. Na 2 km mogen we aan de steilste helling van het weekend beginnen.
De Col de Stockeu dirigeert een ieder van ons direct naar het lichtste verzet; vervolgens doet moeder natuur er nog een schepje bovenop en laat ons eindigen met 19% hellingspercentage. Boven aangekomen, sommigen onder ons in een slalomstijl van Alberto Tomba, worden we welkom geheten door de grootste renner aller tijden. Het had echter niet veel gescheeld of  dhr. Merckx was bedolven geraakt onder een braaksel van Italiaanse afkomst.
Na de afdaling worden enkele no-name hellingen beklommen en 10 km later moeten we noodgedwongen een Coca Cola pauze inlassen. Vanaf Stavelot tot hier waren 15 loodzware kilometers die later hun tol zouden opeisen.
Via de Cote de Wanne word de rit vervolgd en wordt koers gezet naar Trois-Ponts.
De Wanne draagt er toe bij dat bij chauffeur Hans de resterende kaarten uitverkocht raken; voor de 12 overgebleven coureurs zit er niks anders op; niet zeuren, door trappen.
Vanuit Trois Point gaat het door het dal van Coo terug naar La Gleize om vervolgens richting Theux weer in de klimijzers te gaan. Nu worden door de inmiddels laagstaande zon niet allen de schaduwen lang maar ook enkele gelaatsuitdrukkingen.
De vele hoogtemeters beginnen zeker nu bij een ieder hun tol te eisen.
Aangekomen in het centrum van het pittoreske stadje Verviers, mogen we live meemaken dat een allochtone inwoner het fietsen zo moe is, dat deze zijn fiets in een mooie boog zo’n  slordige 8 meters verderop laat neerkomen.
Wij zetten vanuit hier koers naar Limbourg, Welkenraedt en Henri-Chapelle.
Om 19.30 uur rijden we in Hombourg de binnenplaats op.
Na 9,5 uur, oftewel 165 km koers mogen we moe maar voldaan de douches opzoeken.
Een wederom perfect verzorgde barbeque van culinair Slagerij Jongen doet ons het lijden snel vergeten. De pijn wordt nog meer verzacht dankzij het geweldige tv programma “Ein Fest der Volksmusik”. Om 01.30 komen de laatste van ons uiteindelijk tot nachtrust.

Zondag
Na wederom een goed ontbijt wordt om 09.30 vertrokken voor een vlakke rit van 100 km.
Al snel wordt duidelijk dat het woordje vlak misschien op het gemiddelde duidt; op het terrein in elk geval niet.
Via Aubel gaat het naar Clermont en Bilstain. Na Limbourg en Goé word begonnen aan de eerste echte helling van de dag; we mogen de Gileppe omhoog; bekend van het meer met de stuwdam waar enorme stenen leeuwen de wacht houden.
Al gauw blijkt dat de rit van gisteren niet in de koude kleren is gaan zitten.
Degene die de warmte en gezelligheid van de volgbus wil opzoeken mag niet twijfelen.
Over Jalhay en Hoekay  beginnen we aan een gebed zonder eind; de route de la Baraque Michel; een blijkbaar eindeloos vals plat omhoog. Boven aangekomen mogen we als beloning een afdaling aangaan waar de teller 65 tot 70 km / uur aftikt.
Bijna beneden gaan we als klapstuk de oude Baraque Michel………………naar beneden (verende voorvork verplicht).
Via Membach, Baelen, Welkenraedt en Henri-Chapelle gaan we terug naar Hombourg.Na 90 km komt ons totaal van het weekend op 255 km met heel veel hoogtemeters.

Loodzwaar maar ooh zo mooi.

In huize TCK wordt wederom na de douche de barbeque ontstoken. Karsten doet het nog eens dunnetjes over door zuurvlees met friet te serveren.

Om 17.00 vertrekken de laatste richting thuisfront.

Bij deze willen we de volgende mensen bedanken:

Eugène, René en Patrick “bestuur” TCK; voor het tot in de puntjes verzorgde weekend
Karsten “Slagerij Jongen” Lauvenberg; voor de zorg voor de innerlijke mens
Maurice “GPS” Bisschops; voor al het kopwerk met Garmin
Bert Toma; voor het lenen van het Garmin toestel
Hans “buschauffeur” Janssen; voor de steun en toeverlaat
Roger, Roger, Dennis, Hub, Fleur, Frederik, John, Jos, Michel, René, Marcel, Ruud en Fré; voor de 2 fantastische dagen.

De TCK leden