Verslag Henri Chapelle

02. Henri Chapelle
Ondanks barre weersverwachtingen staan er weer 22 man aan de start voor een rit naar het Belgische Henri Chapelle. Een ritje zonder beklimmingen van naam, maar toch zullen we de 1.000 hoogtemeters gaan aantikken.
Kort na vertrek gaat het op de Beitel al mis als er glas op de weg ligt en een buitenband beschadigt raakt en niet meer veilig is om door te rijden. Met een mannetje minder rijdt de eerste groep even later weer verder.
Als we Gulpen uit rijden krijgt de eerste groep zicht op de tweede groep en even later wordt de volgorde wederom hersteld.
In Slenaken rijden we de grens over en kunnen we genieten van een paar kilometer antiek asfalt. Zonder kleerscheuren en materiaalschade bereiken we de “klim” naar Henri Chapelle, die naar het einde toe toch wel een beetje pijn doet.
Bovenaan een korte plaspauze en dan komen de sprinters aan bod: een lekker stukje knallen tot in Aubel. De wind staat lekker in de rug, dus al gauw gaat de teller richting de 50 per uur. Als even later de bus bij de hoofdingang van de begraafplaats stop voor een colaatje kan een deel van de tweede groep de benen niet stilhouden en moeten even doorrijden tot in Aubel.
In de pauze worden we door ritsponsor Slagerij Jongen uit Eygelshoven getrakteerd op lekkere abrikozenvlaai. Met een blikje cola erbij het ideale voer voor wat er nog gaat komen.
Via de Planck rijden we ons eigen landje weer in. Het gaat echter niet rechtdoor tot in Reijmerstok, maar in het gelijknamige dorpje Plank beginnen we aan een prachtig stukje onbekend heuvelland. Smalle veldwegen, veel groen en nauwelijks verkeer.
In Noorbeek komen we weer in de bewoonde wereld.
Het laatste uurtje doet pijn. Veel korte, vaak steile heuveltjes die in de benen gaan.
Op de laatste klimmetjes naar Hilleshagen en Baneheide is het ieder voor zich!
Om 12:30 uur staan we weer op de Locht en worden er nog wat sokken en bidons uitgedeeld.
De bus is amper weer in het centrum van Kerkrade of de hemel breekt open. Letterlijk! Mooie timing.
Tot volgende week!

Verslag Waltertocht

01. Waltertocht (openingsrit)
Jullie hebben het 8 maanden zonder moeten doen, maar nu is het toch echt tijd voor het eerste verslag na de Corona-pauze!
Na het bewonderen van al het nieuwe materiaal vertrekken de 22 aanwezigen, gevolgd door chauffeur Victor richting de Limburgse heuvels.Na maanden van eenzaam training is het weer even wennen om in een grote groep te rijden, vooral als het fietspad een beetje smal wordt door metershoog onkruid.
We beginnen het seizoen met een heuvelachtig ritje van 85km, zonder al te veel echt klimwerk. Een rit voor zowel de klassementsrenners als ook de renner die voor dagsucces gaat.Na een kort oponthoud in Ubachsberg passeert de eerste groep in de afdaling van de Daelsweg weer de tweede groep en is de rangorde weer hersteld.
De Nederlandse Tourfiets Unie (NTFU) adviseert om in kleinere groepen te rijden, dus dat doen we dan ook. Meer dan 12 TCK tenues zullen jullie dit jaar niet gelijktijdig langs zien komen. Na 50km beginnen de beentjes bij enkelen van ons toch wat te verzuren: tijd voor een colaatje! De bus stopt op de parkeerplaats bij de sportvelden in Nuth voor een Corona-proof cola pauze. Dit principe was vorig jaar al succesvol, dus daar gaan we voorlopig nog even mee door. Enkele minuten later komt ook de tweede groep hier aan en worden er nog even wat “winter-verhalen”uitgewisseld, uiteraard op gepaste afstand.
Nadat alle bidons zijn gevuld en de wafels en cola het energiepeil weer op orde hebben gebracht vertrekken we weer richting “heem”. De korte klimmetjes die volgen laten meteen goed zien wie er veel en wie weinig trainingskilometers hebben gemaakt de afgelopen maanden. Na de 2e doortocht door de gemeente Valkenburg rijden we via Gulpen en Nijswiller terug naar Kerkrade.
Bij de finishplaats op de Beitel krijgen alle aanwezigen nog een paar mooie oranje sokken en verse bidons uitgereikt, met dank aan ritsponsor Inbalance Podotherapeutisch Centrum en Ivo’s Sportshop.
Tot volgende week!