Verslag Kloostertour – Systeembouw van Bun BV

33. Kloostertour

Na een geweldig zomerseizoen deed vandaag de herfst zijn intreden. En hoe. Je zult vandaag maar kermisexploitant zijn of kaartjes hebben voor Castle of Love.

Slechts 4 man hadden vandaag genoeg wilskracht om het warme bed te verruilen voor een paar uur fietsen onder erbarmelijke omstandigheden. Chauffeur, fotograaf en ploegleider Walter vond het jammer om weer huiswaarts te keren en dus werd er gewoon gekoerst.

Er stond een nieuwe, 92km lange tocht langs diverse kloosters op het programma. Nog voor vertrek werd al druk gespeculeerd over mogelijke afkortingen.

Al na 20km het hoogtepunt van deze doorweekte zondagmorgen: onze eigen Almabtrieb in Pesaken, net voorbij Gulpen. De koeien hadden er eveneens weinig zin in vandaag.

De pauze wordt uiteraard overgeslagen en na het passeren van Aubel besluiten we van de route af te wijken en huiswaarts te keren.

Na de drukke zomerperiode is het een verademing om de weg weer voor je alleen te hebben. Veel (wieler)toeristen, wandelaar, motoren en auto’s hebben we vandaag niet gezien.

We rijden dwars door de Voerstreek richting Maastricht en passeren in Withuis weer de grens. Gelukkig ging het vandaag aardig wat kilometers bergop en bleven we dus mooi op temperatuur.

Na 3 uur bereiken we Kerkrade en staat er toch nog 90km op de teller. Tijd voor een warm bad.

Met dank aan Systeembouw van Bun BV voor de sponsoring, uw partner voor plafonds, wanden en vloeren.

Nog 5 ritten en het seizoen zit er al weer op. Tot volgende week!

Verslag Drolenval – Ernst Solutions

32 Drolenval

Eén van de meeste gevreesde ritten uit het TCK bestand, zoniet dé ergste: de Drolenval. De rit is vernoemd naar het gelijknamige dorpje aan de rand van de Ardennen dat sinds 1822 geen eigen gemeente meer is, maar wel nog steeds op dezelfde heuvel ligt. Na de vlakke rit van vorige week moest gisteren dus weer geklommen worden, niet zo’n beetje ook. In totaal ruim 1600 hoogtemeters.

Vanwege de lengte van de rit vertrekken we een half uurtje eerder en hopen met de start van de Grandprix weer thuis te zijn.

Na het passeren van de nodige deelnemers van de Mergelheuvelland 2-daagse rond Sint-Geertruid zien we na het passeren van Withuis weer telefoon- en stroomkabels bovengronds verschijnen en weten we dat we in België zijn aangekomen. De 3,5km lange klim van La Heydt is het eerste serieuze obstakel van de dag.

De weersomstandigheden zijn geniaal: de perfecte nazomer.
In de ochtend een beetje fris, ruimschoots gecompenseerd door een stralende blauwe hemel en volledige windstil. Beter kun je het niet krijgen.

De 30km die volgen zijn in 2 woorden samen te vatten: op en neer!
Langzaam komen we in de buurt van Nessonvaux, waar we beneden aan de afdaling volgens het rittenboekje een colaatje zouden krijgen.
Helaas is het terras van het enige café in het dorp verdwenen en de rolluiken zijn nog dicht. Er zit dus niks anders op dan door te rijden naar de Drolenval, zo’n 5km verderop.

In de verte zien we de 5 huizen op de berg al liggen en dus gaan alle zintuigen op scherp. Van de 12 aanwezigen hadden slechts een handje vol mannen ervaring met deze heuvel. De rest is nu een ervaring rijker. De klim is slechts 1150 meter lang en met een helling van gemiddeld 12%. Dat is op zich nog niet zo dramatisch. Wie extra gas geeft zodra het dorpje in zicht komt is gezien, het venijn zit hem echt in de staart. De voorlaatste en laatste honderd meter doen echt pijn, respectievelijk 15% en 19%. Bij de meeste toertochten slalom je hier tussen de wandelaars door. Lopen is echter geen optie voor ons en iedereen komt op 2 wielen boven.

Nu wordt het met 85km op de teller echt tijd voor koffie en cola.
In Soiron vinden we het eerste café waar tekenen van leven is en nemen we plaats op het piepkleine terras. We zijn hier al menig keer voorbij gereden, maar nooit eerder gestopt. Na een zeer nette kop koffie, thee en/of cappucino is deze pauzeplaats zeker voor herhaling vatbaar.

Terug gaat het in een boog om Aubel heen richting de Planck en daarna via Teuven weer de grens over. Onderaan de Piemert gaat het rechtsaf richting Gulpen, normaalgesproken een stuk waar het hard gaat. De Stichting Veteraan Autobussen gooit echter letterlijk roet in het eten en houdt ons met een klassieke gele VSL bus flink op. Met een uitstoot van minimaal 1200 gram CO2 per kilometer voor fietsers die frisse lucht nodig hebben geen pretje.
Een TCK-rode Tesla met uitstoot van 0,0 gram CO2 voegt zich voor Euverem direct achter de bus en daarna gaat het helemaal niet meer vooruit.

In Eys worden we door een beestachtig sterke Michel in de finale uit de wind gehouden als we de Eyserweg op draaien, het laatste hindernis van de dag.
Michel; we wensen jou allemaal veel sterkte komende vrijdag!

Met dank aan ritsponsor en wegkapitein Dennis Ernst van het gelijknamige Ernst Solutions, uw adres voor elke klus of bouwproject.

Tot volgende week!