Verslag Selfkanttourtje

17. Selfkanttourtje
Het seizoen loopt ten einde dus staan er geen zware ritten meer op de agenda.
Gisteren reden we voor de afwisseling weer eens in noordelijke richting, zoals de naam het al deed vermoeden.
Ondanks dat het slechts 2 graden boven nul was kwamen er toch 16 man opdagen voor een geheel vlak ritje van 85km.
Via de nieuwe (einde voltooide) rotonde in Eygelshoven verlaten we onze gemeente en rijden we richting de golfbaan. Het dunbevolkte gebied rondom het smalste stukje van Nederland is uitermate geschikt voor een duurtraining. Weinig verkeer, nauwelijks verkeerslichten en goed fietspaden.
Nadat het passeren van Posterholt en St. Odiliënberg slaan we in Monfort niet zoals gebruikelijk bij de manage linksaf, maar gaan we op zoek naar een warme kop koffie. Helaas ligt de familie Verstappen en hun buren nog in bed dus rijden we verder. In Koningsbosch komen we weer op de Selfkantbaan en besluiten we maar door te rijden tot in Schinveld, waar we zeker gaan slagen. De zon doet z’n werk goed en het is al een stuk aangenamer dan een uurtje eerder.
Bij “Biej de tant” in Schinveld ruiken we de koffie al vanaf de parkeerplaats. We nemen plaats in het zonnetje op het terras, waar het ondanks de winterse temperatuur goed vertoeven is. Ook de koffie smaakt goed…… hier zullen we vast en zeker vaker pauze gaan maken.
Linea recta is het nog maar 10km tot thuis, maar we maken nog een ommetje via de Toeristenweg. De laatste onverharde stukken zijn begin dit jaar van asfalt voorzien en zijn dus goed te goed. Helaas zorgen de wegversperringen er wel voor dat deze “finale” niet meer als vanouds genomen kan worden.
Bij de McDonalds staat de bus weer op ons te wachten en volgt ons tot het eindpunt van de rit in Eygelshoven.
Met dank aan onze horlogeman van Exclusive-Chrono en de slager uit Eygelshoven voor het sponsoren.
Tot volgende week, de laatste van het seizoen!

Verslag Tour de Kattenroth

16. Tour de Kattenroth
Met nog 2 ritten te gaan komt de winterstop aardig dicht in de buurt. Dat was gisteren al goed te merken aan de vrieskou op de Markt. Er staan 15 dik ingepakte renners bij amper 2 graden boven nul klaar voor een ritje door de Voerstreek.
We verlaten Kerkrade via de Beitel en dalen na het doorkruisen van Simpelveld af naar Nijswiller. Het voelt als een blauwe piste op een zonnige ochtend in de Alpen.In Gulpen moeten we meteen stevig aan de bak als we via een woonwijk op een prachtige, steile veldweg terecht komen die ons naar Sibbe brengt.
Ondanks het koude weer zijn er verrassend veel fietsers onderweg. Van Valkenburg naar Bemelen rijden we meerdere groepen tegemoet en zien we zelf een fanatieke enkeling in korte broek.
Aan de rand van Maastricht draaien we 180 graden en zetten we koers richting de jeugdgevangenis met de toepasselijk naam Het Keerpunt. Het gaat blijkbaar goed met de jeugd in onze provincie, want de inrichting, de enige in zijn soort in Limburg, wordt dit jaar gesloten. Onze aandacht wordt echter niet getrokken door de hoge hekken, maar door de lange benen van enkele schone hardloopsters die aan het trainen zijn.
Veel tijd om te kijken hebben we niet, want de weg langs de inrichting veranderd spoedig in een smalle, steile beklimming waar onze bus maar net door past. In Cadier en Keer dalen we weer af naar de Heeg en slaan we bij de molen linksaf richting België. Nadat we in Withuis de grens gepasseerd hebben en een lang stuk prachtige Belgische provinciale weg hebben voltooid moeten we vlak voor Val Dieu weer aan de slag. Op de derde klim van de dag, “Les Waides”, is het ieder voor zich. Op steilste stuk van meer dan 15% is het harken geblazen. Niemand heeft het meer koud.
Tijd voor een “tas kaffe”. Op de prachtige binnenplaats van Hotel Blanckthys vinden we allemaal een mooi plekje in de zon en is het goed uit te houden. De koffie smaakt hier als gewoonlijk prima en met enige tegenzin stappen we een half uurtje later weer op de fiets.
De route zou ons eigenlijk via het geitenpad vanuit Vitschen via Kattenroth door de Schophemerheide brengen, maar we besluiten dit slechte pad in het najaar over te slaan. De omleiding is echter niet veel beter en even later komt de bus door werkzaamheden vast te zitten en keert deze om. Met weinige andere opties en geen zin om kilometers om te rijden neemt de bus dan toch maar het geitenpad. Ook hier blijkt er aan de “weg” gewerkt te worden, maar is er geen wegafzetting. Bijna 2km verder zijn weer bijna op Nederlands grondgebied als er opeens een wals midden op het pad staat. Aangezien het te smal is om te keren is de enige optie achteruit. Onder luid applaus van enkele wandelaar rijden we zonder schade een kilometer achteruit en kunnen dan eindelijk omdraaien. Volgend jaar is het geitenpad waarschijnlijk voorzien van een laag asfalt en zullen we deze zeker weer in ons programma opnemen.
Op de Planck sluit de bus dankzij “locatiedelen via Whatsapp” weer aan bij de groep en is het nog 25km tot thuis.
De Plettenberg en de 2 hobbels in Simpelveld zijn de laatste hindernissen van deze prachtige herfstzondag.
Met dank aan beide ritsponsoren Food Ingredients & Specialities BV en Ernst-solutions.
Tot volgende week!