Verslag Bos van Ternell – Rutters & Smits

27. Bos van Ternell

De tweede koninginnerit van het seizoen voerde ons gisteren naar de Eifel, om precies te zijn door de Hürtgenwald en het Bos van Ternell. Ondanks dat deze rit meer is weggelegd voor de die-hards verschijnen er vroeg op de zondagochtend toch 15 man op de markt.

De eerste kilometers zijn bekend en niet spannend, hoewel de hoogtemeter al gauw aardig begint uit te slaan.
Na het passeren van de spoorbrug van Moresnet gaat het helaas even fout. Een lekke band op een heel ongustige plaats zorgt voor een schrikreactie in de groep met een valpartij als gevolg. De wonden worden schoongemaakt en verbonden en beide heren stappen ondanks flinke kneuzingen toch weer op de fiets. Iets later op de dag bleek fietsen toch iets moeilijker te worden en werd ter controle zelfs het ziekenhuis even bezocht. Gelukkig kunnen we melden dat er geen breuken vastgesteld zijn en het herstel dus spoedig zal zijn.

Vlak voor Roetgen begint het echte klimwerk en duiken de eerste haarspelbochten op. Al gauw zitten we op bijna 500 meter boven zeeniveau. Het volgende opstakel is de lange “ladder” richting Monschau, de Bundesstrasse B 258, die we 10km lang volgen tot in Imgenbroich.  De Hammerberg komt er aan….. voor de Nibali’s onder ons een waar genot, voor de langlijvigen eerder een straf.  Snelheden van boven de 80 per uur zijn hier haalbaar, al krijgen de remmen het in de laatste bocht zwaar te verduren.  Eenmaal beneden aangekomen is het welgeteld 10 meter vlak en dan duikt er een bord op met volgende tekst: “2km a 15%”  De Widdauer Mauer: harken, vloeken, stampen, zweten…..

Na 82km dan eindelijk tijd voor een pauze. Aan de Vennbahn in Küchelscheid om precies te zijn.
Een oud treinstel is hier omgebouwd tot terras en wordt door het TCK peloton ingenomen. Van onze sponsor Bakkerij Voncken hadden we voor deze lange rit weer koolhydraten kado gekregen en dus verschijnt er een mooie roze doos op tafel. Het vochtpijl is weer op orde en dus vertrekken we voor de laatste 65km van vandaag.

We merken dat we niet de enige gekken zijn die hun sport lief hebben als we een stuk route van een Ultra-loop-wedstrijd passeren. Een marathon is voor deze mensen blijkbaar niet genoeg. Je moet er maar zin in hebben.

In Weilersbroich begint het hoogtepunt van de rit, tevens de naamgever: de N67 naar Eupen, dwars door het Bos van Ternell. In 2017 voor het eerst in het routeschema en nu al legendarisch. 11,5km op en neer met 300 negatieve hoogtemeters. Vorig jaar waren de eerste 5km goed geasfalteerd, de laatste 6km echter nog gemaakt van beton uit het begin van vorige eeuw. Dit jaar 11,5km strak asfalt, een waar genot voor grote-plaat-specialisten.

Na Eupen nog 35km tot in Kerkrade. Met een paar kleine hindernissen niet zo spannend, maar met al 120km in de benen ook niet meer ontspannend.

Tijd voor een ontspannend bad of een koude douche bij ritsponsor Rutters & Smits Bouwmaterialen & Tegelhandel B.V..

Volgende week weer een korte rit dicht bij huis.

Tot dan!

Verslag Kleine Flap – Louis Soixante

26. Kleine Flap

Waarom zou je uren in de auto moeten zitten om ergens ver weg vakantie te gaan vieren terwijl je dat ook thuis kunt doen? Dit motto krijgt binnen TCK steeds meer draagvlak en uitte zich gisteren in de grootte van de groep.
Ondanks bouwvak en schoolvakanties staan er maar liefst 25 man aan de start voor een rondje Zuid-Limburg.
Laten we eerlijk zijn; het is geen straf om voor je dagelijkse vakantieverplichtingen met de familie hier je fiets even een uurtje te moeten “uitlaten”.

De naam van deze TCK-klassieker is misschien een beetje misleidend, het was gisteren namelijk niet bepaalde een rondje om de kerk. Er moest serieus geklommen worden.

De 10 hoogtepunten van gisteren:

1. Daelsweg
Vanuit Welten naar Ubachsberg, 1,3km a 4%, heerlijk opwarmertje. In de verte hangen er enkele donkere wolken aan de hemel. Zou het nu echt gaan regenen?

2. Bosschenhuizen
In Ubachsberg nemen we even een lusje extra en dalen we af naar Simpelveld, om vervolgens via Bosschenhuizen naar Trintelen te rijden. De beentje zijn bij de meesten nu wel al redelijk op temperatuur. Het is immers “slechts” een graadje of 20.

3. Sibbergrubbe
Voor de oplettende TV-kijker een bekend stukje Limburg. Daar was Tom Dumoulin zo vriendelijk in de camera lacht in de Samsung commercial. Één mijl lang, eveneens a 4%.

4. Rijksweg Gulpen
Normaalgesproken slaan we hier linksaf richting Reijmerstok en noemen we dit geen klim, maar gisteren reden we helemaal door tot in Margraten. Lekker heuveltje van 2,4km vals plat bergop a 3%.

5. Bruisterbosch
Vanaf de Rijksweg linksaf en dan dwars door het Bruisterbosch. Tot aan de pauzeplaats in Mheer is het geen meter vlak, maar gaat het continu op en af.

6. Als we dan in Mheer aankomen en bij Café Quanten nagenoeg het halve terras in beslag nemen staan er al 500 hoogtemeters op de teller en schiet de drankomzet tot recordhoogte.

7. Na de pauze blijft het parcours glooiend en moeten er binnen enkele minuten weer geklommen worden op een naamloos “pukkeltje” bij Noorbeek. In de daar op volgende afdaling van de Piemert komt het overstromingsdorpje Slenaken in zicht, waar het waterpeil in de Geul momenteel met een liniaal van 30 centimeter te meten is.

8. Loorberg
Een berg die in de Amstel Goldrace niet mag ontbreken. Prachtig wegdek, goed lopend, met een heerlijke haarspeldbocht. Enkele toeristen worden hier door de TCK kopmannen vakkundig “gedeklasseerd”.

9. Camerig
Misschien wel de mooiste uit het heuvelland, klimmen in Limburg van de buitencategorie. Hier moet je even de tijd nemen om om je heen te kijken. Met 4,2km lengte en 163 hoogtemeters de langste klim van Nederland.

10. Nijswillerberg
Via een ommetje door Vijlen, Hilleshagen, Partij en Wahlwiller bereiken we deze slotklim. Nog even op de tanden bijten en dan zijn we thuis. Inmiddels al 1.000 hoogtemeters op de Garmin en wederom 25 graden.

Met dank aan ritsponsor en erelid Louis Kurvers!

Volgende week weer serieus klimwerk in de Eifel, op weg naar het Bos van Ternell.