Verslag Neue Brücken Tour

08. Neue Brücken Tour

Op een dag waar vrijwel iedereen een agenda vol verplichtingen heeft stonden er gisteren toch 19 man en een chauffeur op de Markt klaar voor vertrek.De rit van gisteren was redelijk kort en bijna volledig vlak; alles in kader van “weer vroeg thuis voor moeders”.

Toen we deze rit enkele jaren geleden voor het eerst reden waren onze oosterburen druk bezig met het verbinden van de B56 met de A46.Ze begonnen met de bouw van enkele “nieuwe bruggen”, die letterlijk midden in een weiland werden gebouwd.

Het eerst half uur tot aan Gangelt is allemaal bekend terrein. Daarna passeren we enkele boeren dorpjes waar de tijd lijkt stil te staan en er nauwelijks leven op straat te bekennen is. Geen verkeerslichten en amper een auto op de weg, ideaal om lekker kilometers te vreten. In Erpen verlaten we helemaal de bewoonde wereld en rijden we kilometers lang door geelgekleurde akkers met blik op de nieuwe bruggen.In Posterholt komen we weer op Nederlands grondgebied en slaan we linksaf naar Reutje.

Pauze maken we ditmaal in Monfort, thuisbasis van die andere bekende sportman die gisteravond later in actie kwam. Bij café Biej de Vogel is men voorbereid op onze komst en al gauw heeft iedereen een plekje in de zon gevonden. Wat normaalgesproken op zondagmorgen een uitgestorven dorpje is, was gisteren het toneel van een hoop prachtige oude voertuigen.Dankzij het Montforter Oldtimer Treffen mogen we tijdens onze koffiepauze genieten van enkele prachtige oude tractoren die over de dorpsstraat denderen.

Nadat iedereen zijn drankje heeft genuttigd maken we ons op voor de laatste 35 km naar huis. De snelle mannen maken zich op voor een ploegentijdrit met wind in de rug, terwijl een ander groepje het liever wat rustiger aan doet en lekker naar Kerkrade toert.

Om de naam van de route nog extra eer aan te doen hebben de nieuwe fietsbrug voor Schinveld toegevoegd. In Brunssum valt de kopgroep door enkele rotondes en chicanes uit elkaar en blijft er een select kopgroepje over dat voor de bloemen gaat op de Toeristenweg. Deze was vroeger een stuk breder en makkelijker te doen, maar door de bouw van de buitenring is dit toch een serieus obstakel geworden. Na de eerste slagboom en het eerste heuveltje gaat het gas er in de kopgroep goed op. Na het tweede heuveltje en wederom een slagboom doet het pijn om in het wiel te blijven. Het derde heuveltje scheidt dan ook de echte kopmannen van de rest en is het ieder voor zich.

Bij de McDonalds hebben we even tijd om op adem te komen en dalen we af naar Eygelshoven, het eindpunt van deze rit.

Met dank aan Systeembouw van Bun BV, onze ritsponsor van vandaag.

Tot volgende week!

Verslag Blegny

07. Blegny

Het is deze ochtend windstil; wat een verademing vergeleken met vorige week. Wellicht zorgen de prima, ietwat frisse, omstandigheden voor de goede opkomst. Een kleine 25 man staan gereed voor de jaarlijkse rit naar de mijn van Blegny.

Via de bekende namen Beitel, Simpelveld, Eys en Wittem rijden we het Heuvelland in. Dit stuk behoeft geen nadere toelichting, los van de erbarmelijke staat van het wegdek in het kerkdorp Eys. Naar verluidt zijn er plannen om het wegdek een opknapbeurt te geven; we kijken er reikhalzend naar uit.

Achter Gulpen wacht de eerste serieuze col van de dag: de Koning van Spanje. In deze oranjegekleurde week is het leuk om te vermelden dat de Koning van Spanje deze heuvel tijdens de Tachtigjarige oorlog bezet zou hebben. Bovenop de berg mogen we als een vorst op het Gulpdal neerkijken.

Ook de rest van het eerste deel van de rit zullen we de nodige hoogtemeters moeten verteren. In Blegny smelt de groep weer samen en rijden we rustig richting de mijn. Hier merken we dat men in België belangrijke dagen nog op waarde weet te schatten; 1 mei is de Dag van de Arbeid en dat betekent hier een gesloten terras. Ons rest niets anders dan het eerste terras op een steenworp afstand van de Belgische grens in Withuis op te zoeken.

Na een prima service van de zaak wordt het tijd om onze terugweg te vervolgen. Met koude benen rijden we de Mescherberg omhoog en voor we het weten zijn we alweer in St. Geertruid. Via een authentieke Zuid-Limburgse holle weg rijden we naar het plateau van Margraten en dalen we vervolgens naar Gulpen en Wijlre. Op de Elkenraderweg worden de beentjes nog even op spanning gezet, waarna de groep op de Beitel wordt ontbonden. Volgende week tijdens Moederdag volgt weer een rondje vlak.

Met dank aan ritsponsor (en TCK lid) Fysiotherapie Schambergen en Schambergen-Maurer!