Verslag Hallembaye – Interior32

05. Hallembaye

Na een prachtige zomerse zaterdag verschenen er gisteren op een enkele twijfelaar na alleen maar blote benen op de Markt.
Al had de zon de eerste 2 uurtjes wat moeite door te breken, toch bleek het een fantastische dag voor een stukje fietsen te worden.

Onze ritsponsor van vandaag is Interior32. Éenieder die met Pasen niet succesvol was op de woonboulevard kan graag contact op nemen met Dewi van Interior32 en door haar zijn interieur laten opfrissen.

31 fietsen en een oude Benz zetten koers naar het Heuvelland. Een beetje fris, maar wel lekker…..

Simpelveld, Eys, Wittem, Gulpen….. bekend terrein en geen dorpen waar we lange verhalen over hoeven te schrijven.

Boven in Reijmerstok gaat het ditmaal niet linksaf over de Planck, maar rechtdoor naar Banholt en Mheer.
We nemen een stukje parcours van de Volta Limburg Classics en zijn blij dat er bij ons niemand in de afdaling van de Heiweg in Mesch over de heg heen duikt.

We rijden België binnen en rijden zonder af te slaan door Moulingen. Niet de gebruikelijk route, maar vanwege werkzaamheden aan de brug op de N602 rijden we door het prachtige centrum van Visé, waar we de volgende brug over de Maas nemen.
De aanloop naar de Hallembaye is dus iets anders als normaal, maar zeker niet verkeerd. Niemand heeft nog zin om zich moe te maken dus begint een compact peloton aan 80 hoogtemeters van de 800 meter lange “Belsche Himmelsleiter”, Klinkt allemaal spannend, doet even pijn, loopt voor geen meter, maar dat was het dan ook.

De volgende hindernis is de Rue de Garage, die ons over de steengroeve van “Marnebel Carrieres SA Bassenge” met een paar haarspeldbochten weer op Nederlandse bodem brengt.
Na een stukje plankgas over de sluizen komen we weer in Maastricht en ligt het volgende hindernis op ons te wachten: Slavante.

Niet de meest gebruikelijke toegangsweg voor een horeca-gelegenheid, maar ook niet heel spannend. Als echter een clubje van 50 oldtimers de helling af moet en er tegelijkertijd 31 fietsers en een bus naar het terras willen wordt het wat minder makkelijk. De heerlijk frisse lentelucht veranderd snel in een wolk van loodvervangers. Ook de haarspeldbochten blijken spannend, zeker als er oude wagens met een draaicirkel van cruiseschip aan komen.

Toch bereikt iedereen het terras en worden we daar “vriendelijk” verzocht het afgelegen terras in te nemen. Normaalgesproken is ieder café blij als we zelf de bestelling opnemen en gezamenlijk willen afrekenen. Bij Slavante echter niet. Nadat er na een kwartier meerdere dienbladen met drank worden aangeleverd is eindelijk iedereen voorzien. Het smaakt goed en het uitzicht is prachtig. Dat is ook meteen te zien aan de eindafrekening aan de kassa.

Er moeten echter nog wat kilometer worden afgelegd en dus worden de fietsen “opgeraapt” en weer in beweging gezet.
Via de Bemelerberg en de eerste “no waiting zone” wordt en geknald tot aan de rotonde in Sibbe. Er wordt niet gereageerd op een vroege demarrage en dus rijdt er een duo weg en wordt niet meer gezien. Beetje hetzelfde als Peter de Grote en zijn Zwitserse knecht vandaag deden op weg naar Roubaix.
We dalen de nieuw geasfalteerde, nog steeds levengevaarlijke Sibbergrubbe af en komen weer op Geulniveau.
Als toetje nemen we nog de Vijfbundersweg, a.k.a. de Ruilverkaveling, bij TCK ook wel de Wielandbaan genoemd. Een lichte tegenwind zorgt ook hier voor weinig vuurwerk en alles behalve snelle tijden. Een ontsnapping van hetzelfde duo halverwege blijft wederom onbeantwoord.

Sprinten naar de Beitel, tasjes pakken en naar huis voor de buis.

Volgende week een vlak ritje op Duits grondgebied. Tot dan!

Reacties zijn gesloten.