Verslag Meinweg – Mayk van Beek Oog en Oor

07. Meinweg

Handschoenen, overschoenen, oorwarmers, sjaaltjes, beenstukken, regenjassen…… ze hebben even in de kast kunnen liggen, maar gisteren waren ze toch echt hard nodig.

Na een van de mooiste ritten (Galibier de Salidons) nu één van de snelste ritten op de TCK kalender: op en neer naar nationaal park de Meinweg in Herkenbosch.

 Met wind in de rug vertrekken 15 man vanuit Kerkrade in noordelijke richting. De wind heeft dezelfde plannen, dus gaat het de eerste 2 uurtjes erg gemakkelijk. We zoeven door Rimburg, Gangelt, Waldfeucht en Posterholt alsof we in een UCI koers zijn belandt.

Het toetje van de dag is het prachtige fietspad dat dwars door het park heen loopt en sinds 2 jaar is voorzien van nieuw asfalt. Het zou zelfs uitsluitend een fietspad moeten zijn, al zien we op de zondagochtend wel verdacht veel “bestemmingsverkeer”. Na het wildrooster nemen we voor een kwartiertje afscheid van Walter en de bus, die zich wel aan de regels houdt, en beginnen aan ons tijdritje tot aan de zendmast.
Wie hier het parcours niet kent gaat altijd te vroeg aan en blaast zich dan op, want na elke bocht volgt er weer een heuveltje en een volgende bocht.
Helaas hebben we nog steeds geen “rondje Meinweg” gevonden waarbij het bereiken van de pauzeplaats zonder onverharde pospaden of 20km omweg mogelijk is. Op het hoogste punt aangekomen stoppen we traditiegetrouwd bij de koeien en hergroeperen we.
We draaien om en zetten koers naar de pauzeplaats, de Hoeskamer.
Dankzij de stevige wind in de rug staan er na 2 uurtjes koers al 66km op de teller.

In sterk contrast met afgelopen week wordt er veel thee, koffie en zelfs chocomel besteld. Het is ook nog ver onder de 10 graden, dus zoeken we naar 15 vrije stoelen in het café.

Als we ons weer klaar maken voor vertrek is het buiten aardig nat en nog een stukje frisser geworden. Er vallen nog een paar druppels die met wind in het gezicht best fris voelen.

Na enkele kilometers mag de zonnebril al weer te voorschijn worden gehaald, waarvoor je trouwens goed terecht kunt bij onze ritsponsor van vandaag, Mayk van Beek Oog en Oor op de Heerlerbaan.

In de wind zitten is de slechtste optie na de pauze, dus rijden we aardig compact over de kilometers langs fietspaden tot in Gangelt.
Het gemiddelde is al weer aardig gezakt en langzaam worden de beentjes moe.
Langs het militaire vliegveld en de golfbaan gaat het gas er stevig op en sterft het ene TCK lid na het andere.

Ondanks de slechte weervoorspelling komen we droog aan in Eygelshoven.

Nogmaals dank aan ritsponsor Mayk van Beek Oog en Oor.

Tot volgende week!

Reacties zijn gesloten.