Verslag De Baraque

07. De Baraque

De kerkklok kruipt richting half 9 en de markt stroomt op het laatste moment nog aardig vol. Vandaag de route ‘De Baraque’, verwijzend naar de Baraque Michel, de herberg op de hoogvlakte van de Hoge Venen.


Vanuit het vertrek wordt richting het zuidwesten gereden. In tegenstelling tot vorige week staat er forse wind die direct recht in het gezicht blaast. Na het eerste klimwerk passeren we de grens met België en volgen we de gebruikelijke weg richting het Viaduct van Moresnet. Wegwerkzaamheden beslissen echter anders aangezien de bus rechtsomkeert moet maken. Dit levert de eerste groep een paar extra kilometers met een mooie afdaling en vervolgens glooiend wegdek op. De tweede groep kan door de werkzaamheden door en volgt de officiële route.

We zakken af naar het dal van de Vesder waarna we via een onbekende weg door het bos omhoog zullen klimmen, de zogenoemde Rue de Hestreux, in TCK-termen “de oude Baraque” (hierover later meer). Na enige verwarring en onder het motto ‘liever een slagboom met goed wegdek dan andersom’ volgen we de weg. Nadat iedereen de slagboom is gepasseerd draaien de eerste rijders alweer om; een onverharde strook met forse keien. De eerste groep besluit zich hier niet aan te wagen en neemt de grote lus via Gilleppe en Jalhay als alternatieve route. Op de klim en het aansluitende vals plat is van een groep geen sprake meer. Bij Belle Croix wordt netjes gewacht en na een korte afdaling bereiken we het punt waar de Rue de Hestreux de grote weg kruist.


Met dank aan onze sponsor Bakkerij Voncken mogen we onze energie met een overheerlijk stuk vla aanvullen. Ondertussen vernemen we dat de tweede groep meer moed heeft getoond. Zij hebben braaf de route gevolgd, maar moeten dit met drie lekke banden bekopen. Gelukkig mogen ook zij even bijtanken met cola en vla. Plots duikt TCK-lid Roy met zijn vriendin op. Ook hij heeft de Rue de Hestreux bedwongen en spreekt over ‘het bontste pad dat hij ooit met de racefiets is gereden’. Vermoedelijk komen we deze weg voorlopig niet meer in het routeboekje tegen.


Al grappend wordt geroepen dat vanaf de pauze alles bergaf is met wind in de rug. Dit blijkt ten dele te kloppen, maar het extra lusje inclusief 500 ongeplande hoogtemeters begint voor de eerste groep pijn te doen. Ook krijgt de tweede groep beneden in Eupen nog een regenbui te voorduren. Het blijft echter lekker warm, dus nog voordat we de grens bereiken is iedereen weer droog.

Op Nederlands grondgebied moeten de voorste mannen even vol in de remmen als een ruiter een onverwachte beweging maakt. Gelukkig loopt dit goed af en bereiken we rondom 12.30 uur de Beitel.

Met dank aan ritsponsor Dragstra installatie renovatie uit Landgraaf!

Na een paar heuvelritten mogen de mannen van het grote mes zich volgende week weer uitleven bij een vlak ritje naar het noorden.

Reacties zijn gesloten.