Verslag Preuswald

05. Preuswald
We hebben liever zon dan regen, maar gisteren was een flinke douche tijdens het fietsen ook niet verkeerd geweest. Het was heet, bloedheet. Eigenlijk alleen weer om in de kelder te bivakkeren of rondjes te draaien in het zwembad. Toch gingen we fietsen, al moesten we daar vroeg voor uit de veren. De start was vervroegd naar 8:00 uur.
Er was eigenlijk maar één ding echt belangrijk gisteren: drinken, drinken, drinken! Gelukkig hebben we dankzij de ritsponsor van vandaag allemaal prachtige oranje bidons gekregen die gisteren hun werk uitermate goed deden.
Er stond een drielanden-tochtje van respectievelijk 82 en 107km op planning, met stevig wat klimwerk. Via de grensovergang in Bleierheide rijden we door de velden naar Horbach en dalen we enkele minuten later af richting de golfbaan. Ditmaal niet rechtdoor richting Vaalserkwartier, maar om een aantal verkeerslichten te vermijden via de achterkant van het prachtige Klinikum richting het oosten van Aken.
De eerste klim van de dag is ruim 2km lang en heeft wat vlakke stukken om even op adem te komen. Deze leidt ons naar de top van het Preuswald, de naamgever van deze rit. Een prachtig bospad, niet geschikt voor de bus. Thomas zit achter het stuur en staat zoals afgesproken op ons te wachten.
Daarna gaat het even lekker hard naar beneden en genieten we van de koele rijwind op deze vroege ochtend. Het tweede uur van de dag rijden we door een aantal kleine Belgische gehuchten en gaat het op en af. Geen lange beklimmingen, maar we noteren aardig wat hoogtemeters. Na het Bovenste Bos en de passage van Sippenaeken klimmen we in Gemmenich richting de pauzeplek. Amper 25 meter achter de grens wacht er een koel blikje cola op ons.
De eerste groep maakt plaats voor de tweede groep en iedereen neemt zich de tijd om even af te koelen. Voor het eerst gaat de 20 liter water in de bus bijna helemaal op. We vervolgen de route via bekend terrein, al zijn we nog niet thuis. Vooral in de eerste groep moet er nog even stevig worden geklommen. De temperatuur loopt snel op dus wordt het tijd om naar huis te gaan. In Mechelen kijken we richting de Eyserbosweg en lijkt het er even op dat we nog nat gaan worden. Helaas trekt de stortbui aan ons voorbij.
Het is nog geen 12 uur als de 2e groep de sprint aan trekt en op de Beitel even een korte nabespreking houdt.
Nogmaals dank aan ritsponsor In Balance Podotherapeutisch Centrum voor de sponsoring!
Tot volgende week!

Reacties zijn gesloten.