Verslag Ronde Grand Sart

09. Ronde Grand Sart
Het is 8:29 uur en er staan 17 mannen klaar op de Markt om te vertrekken. Waarschijnlijk is de rest, afgeschrikt door het slechte weerbericht, lekker in bed blijven liggen. Na een ledenvergadering van amper 10 seconden wordt er besloten vandaag samen in één groep te rijden. Zo gezegd zo gedaan, dus rijden we enkele ogenblikken later over de Drievogelstraat gevolgd door Marcel Scholgens in de bus.
Na een klein ommetje over de Beitel langs de sportvelden van RKHBS beginnen we bij het ziekenhuis aan de eerste van in totaal 9 klimmetjes: de Daelsweg. In een gesloten groep komen we boven aan en kunnen we concluderen dat het weerbericht totaal niet klopt. Strak blauwe lucht en een lekker ochtendzonnetje.
Pechvogel Pieter treft het vandaag wederom. Ditmaal gelukkig geen gebroken frame maar slechts een lekke achterband. Vlak voor de Sibbergrubbe sluit hij in de bus weer aan bij de groep.
We passeren het Bruisterbos, slaan rechtsaf richting Eckelrade en rijden in Withuis de grens over.
Het bordje “Belqië” hadden ze eigenlijk niet hoeven plaatsen, want aan de kwaliteit van het wegdek merk je meteen dat je in een ontwikkelingsland terecht gekomen bent. Ook kunnen we vanaf hier geen mooie foto meer maken, aangezien er overal lelijke betonnen palen met stroom- en telefoonkabels staan.
Vanuit het wonderschone centrum van Visé klimmen we via de grote weg naar Dalhem. Vanuit daar rijden we niet als gewoonlijk rechtdoor naar het klooster van Val Dieu, maar gaat het in rechts links links en beginnen we aan de 3km lange klim naar St. Jean Sart, naamgever van deze rit.
Eigenlijk waren we van plan in Nederland te stoppen voor een blikje cola, aangezien het in België code oranje is. Na 65km zitten we echter nog ver van de grens en besluiten we maar in Obbenich aan de poort van “De Notre Dame” neer te strijken.Na enkele minuten merken we dat het toch geen 20 graden meer is en dus tijd wordt om weer verder te gaan.
We moeten meteen weer aan de bak. Niet omdat het weer bergop gaat, maar oppassen dat we op de lange weg richting Hombourg niet van de fiets af stuiteren. Het wegdek zit hier volledig vol met gaten. Beter gezegd: er is hier en daar nog wat asfalt zichtbaar tussen de dicht gesmeerde kuilen. Denk dat deze weg zeker in aanmerking zou komen voor de slechtste van België. Helaas was het maken van een foto een levensgevaarlijke opgave, dus hebben we geen poging gedaan.
Onder de beroemde spoorbrug van Moresnet zien we dat de weg naar Gemmenich nog steeds is afgesloten en volgen we dus netjes de omleiding. Bovenaan de favoriete klim van Jos Ploum hergroeperen we en op de Nijswillerberg gaan nog even alle remmen los. Na een sprintje in Avantis treffen we de bus aan de overkant van de spoorbrug op de Locht.
Hier geeft Pieter nog even een demonstratie bandje wisselen, waarna iedereen huiswaarts keert voor wederom een Touretappe en een Grandprix.
Weer 100 prachtige kilometers en 1200 hoogtemeters om bij te schrijven. We hebben genoten!
Met dank aan ritsponsor Creusen Cars in Heerlen, uw partner voor gebruikte automobielen en onderhoud.
Tot volgende week.

Reacties zijn gesloten.