Verslag Rue de Sarolay

11. Rue de Sarolay

Vandaag rijden we over bekend terrein een nieuwe route, Rue de Sarolay genaamd. De naam verwijst naar een gelijkmatige klim met een fors stijgingspercentage, gelegen aan de oever van de Maas achter Visé. Met 17 personen vertrekken we aan de start en wordt er besloten in twee groepen te rijden.

Met een heerlijke najaarszon en matig briesje is het prettig fietsen richting het Heuvelland. Via een van de gebruikelijke aanlooproutes komen we in Gulpen waarna we via Ingber naar het plateau rijden. Vanuit hier rijden we richting Maastricht om zo enige tijd in het dal te blijven. Achter Visé rijden we niet via Richelle omhoog, maar volgen we de weg richting Sarolay. Voordat we het gehucht inrijden moeten we over de kronkelende weg nog wat hoogtemeters overwinnen. Op de top ben je – zoals altijd – in feite boven ware het niet dat de weg nog enkele kilometers omhoog blijft lopen. Via een lange strook ‘op en af’ komen we in Blegny aan. Dit geldt ook voor onze chauffeur Karsten, die onze tourtoeter in België veelvuldig heeft laten klinken. Net als vorige week wordt de chauffeur vergezeld door René die ons opnieuw op mooie foto’s trakteert.

Op onze pauzeplek genieten we volop van de zon, cola en gevulde koeken. Nadat de laatste armstukken zijn opgeborgen verschijnt de tweede groep op de pauzeplek. De eerste groep vervolgt zijn weg door het land van Herve richting Aubel. Vanuit hier volgt één lange strook richting Gemmenich waarna de klim richting het Drielandenpunten volgt. Bovenop de top en tijdens de afdaling naar Vaals blijkt dat we niet de enigen zijn die van het mooie weer genieten; meerdere ‘bronnen’ spreken over een waanzinnige drukte. Na het laatste pukkeltje van de dag in Duitsland bereiken we weer de Nederlandse grens en zijn we het erover eens dat deze route een blijvertje is.

Met dank aan ritsponsor Food Ingredients & Specialties!

Tot volgende week!

Reacties zijn gesloten.