Verslag Hallembaye

  1. Hallembaye

Gisteren stond er een jaarlijks terugkerende tocht die meestal aan het begin van het seizoen in slecht weer wordt verreden op onze agenda. Dit jaar is alles anders, maar de weersomstandigheden waren niet veel beter.

Ook deze week verschijnen er op het laatste moment nog een paar die-hards die niet in bed blijven liggen voor een paar druppels regen. Gelukkig maar, anders was chauffeur Eugène De Ruiter voor niets vroeg uit bed gekropen. Klokslag 8:30 uur vertrekken 9 man in één groep gevolgd door wederom bus met fotograaf richting de hoofdstad van onze provincie.

Het is alles behalve droog, maar dat levert ook wel weer spectaculaire plaatjes op.  In Withuis passeren we de grens en maakt de bus noodgedwongen even een kort ommetje, om enkele minuten later weer bij de groep aan te sluiten. Geen lekke banden gelukkig.. dat zou tot het eind van de rit ook zo blijven.

Nadat we Moelingen gepasseerd zijn komen de bruggen over het Albertkanaal in zicht en begint het nerveus te worden in de groep. De krachtmeting begint….. de groep breekt in 3 delen en het is nu ieder voor zich. De wind vol op kop. Aan het eind van de weg rechtsaf en daar ligt ie dan: “De Hallembaye”. Gewoon 800 meter rechtdoor tegen een muur op stoempen. Heerlijk!

De 2 jongsten van de groep strijden hier voor de eer.. Tim Wetzels trapt maar liefst 442 watt gemiddeld en is in amper 2 minuten boven en krijgt de bloemen.

Na de hergroepering komt gauw het volgende hobbeltje in zicht: Rue de Garage. Minder steil, maar wel met een mooie fotobocht onderin. In de afdaling is het belangrijk bij de groep te blijven, want eenmaal over de brug gaat het linksaf richting de Enci en gaan traditiegetrouw alle remmen los.De foto’s spreken voor zich en behoeven weinig toelichting.

Het begint weer te regenen, dus zodra we Maastricht binnen rijden besluiten we spontaan pauze te maken op de parkeerplaats onder Kennedybrug. Net als vorige week staan we ook hier niet lang stil en vervolgen we de route richting Valkenburg.

Ooit heeft het lage bruggetje in de aanloop naar de Bemelerberg ons een zwaailicht gekost, maar daar kwam gelukkig geen 2e zwaailicht bij. De nieuwe bus is net iets lager. De Bemelerberg is er eentje die velen van ons graag rijden. Goed wegdek, niet te stijl, fijne bochten en een mooie omgeving. Toch doet deze bij windkracht 5 best pijn, zeker het laatste stuk op het plateau. Wederom breekt de groep in meerdere stukken en is het iedereen voor zich!

In Valkenburg zijn gelukkig de meeste toeristen verdwenen en zijn we snel op weg naar Wijlre. De Ruilverkaving, ook wel bekend als de “Wielandbaan” zal de laatste krachtmeting worden van deze rit. De bus wordt bekogeld met eikeltje en op de foto’s zien we dat de weg letterlijk bezaaid ligt met dit eekhoornvoer.

De sprint naar de Peppermill laten we vandaag even voor wat het is; alles behalve veilig met een steeds sterker wordende zijwind. Het is amper 11:30 uur als we deze rit afsluiten en huiswaarts keren.

Met dank aan ritsponsor Food Analytical Technologies!

Hopende op betere omstandigheden verheugen we ons alweer op de volgende rit. Tot dan!

Reacties zijn gesloten.