Verslag Ernstige rit

Zondag 05 mei 08.30 uur; 24 mannen aan de start voor de eerste echte zomerse rit van 2013.

Een geheel nieuwe koers met de passende naam “Ernstige Rit”.

P1010681b

Rustig aan wordt via de Locht en Horbach Orsbach aangedaan om ons op te maken voor de eerste klim van de dag; de Vaalserberg. Het 3,7 km lange slechte asfalt brengt ons 144 meter hoger met een max. hellingspercentage van 9%. Via Gemmenich en Sippenaeken beginnen we aan klim 2: Rue de Beusdael oftewel Bovenste bos. Hier passeren we een bunker van de Belgische verdedigingsstrategie die samen met twee andere bunkers in 1940 de vooruitgeschoven stelling Beusdael vormde tegen een eventuele Duitse aanval.

Nadat we Teuven en Nurop achter ons hebben gelaten en Slenaken doorkruisen wordt het tempo zoals altijd hier opgevoerd richting Euverem. In Gulpen wordt begonnen aan klim 3; de Ingbergracht. Via Scheulder duiken we de Daalhemerweg af om aan klim 4 te beginnen; de Cauberg.

Na de Brakkeberg te zijn afgedaald welverdiende pauze in een van onze vertrouwde pauzeplaatsen, de Geulhemermolen. Na de koffie en cola via Valkenburg naar de op papier laatste klim van de dag; de Fromberg.

Hier echter boven aanbeland komen we in de zwaarste koers van Nederland terecht; de hel van Voerendaal.
7 Keer de Bergseweg, de Colmont en de Fromberg op is geen toertochtje. Deze wedstrijd levert dan ook steeds winnaars op (deze editie Nino Honingh) waar een profcarrière mogelijk voor in het verschiet ligt. Ons wordt hierdoor echter een onvoorzien ommetje opgelegd door de, in gedachte geüniformeerde, verkeersleiders. Via Welten wordt nog een extra klimmetje meegepikt; de Kleekampsweg.

P1010698b

Slotconclusie: topopkomst van 24 man, een prachtige nieuwe rit van 85 km met meer dan 1.000 hoogtemeters rijker (dankjewel Dennis voor de voorbereiding).
En wederom, buiten onze volgchauffeurs (dankjewel Marcel en Hans) niemand in de volgbus.

Tot donderdag in Simmerath.

Verslag Rund um Aachen

Na dagen van intensieve voorbereiding was het zondag dan eindelijk zo ver: we gingen een rondje um Oche fietsen.

Aan de start verschenen 18 renners, een piloot en een co-piloot. Blijkbaar was niet iedereen op de hoogte van het feit dat het kwik amper 3 graden hoog stond; de aanblik van enkele ontblote kuiten en zelfs een korte broek (Chris) veroorzaakten bij sommigen al onderkoelingsverschijnselen.

Na vertrek in oostelijke richting via de Markt en afdaling langs de residentie van onze piloot bereikten wij binnen enkele minuten al de grens. Na een paar kleine klimmetjes begonnen we het al snel weer een beetje warm te krijgen. Na Merkstein gepasseerd te hebben ging het linksaf richting Alsdorf en werden kilometerslange fietspaden ons decor.

Onze piloot, Eugene, tevens fotograaf genoot zichtbaar van de aangename temperaturen in zijn cockpit, en waagde zich maar een enkele keer in de frisse lucht voor het maken van een foto. Het onderstaande resultaat mag er echter wezen!

RundUmAachen1

Nadat we Stolberg gepasseerd werd de sfeer iets grimmiger; immers kwam de langste klim van het seizoen er bijna aan! Na het passeren van Zweifall en nadat we afscheid genomen hadden van Pascal, die de communie moest doen, ging het linksaf en genoten we van de aanblik van een mooie stukje van 10%.
Na het steile stukje van ca. 500meter ging het nog enkele kilometers op en neer. Het uitzicht aan beide kanten van de weg werd belemmerd door prachtige stukken “Wald”. De geur van de natuur deed ons allen goed!

RundUmAachen2

In Lammersdorf aangekomen ging het bergaf riching Roetgen, waar de pauze was gepland. Nadat de eigenaar was bijgekomen van de teleurstelling dat er alleen mannen zijn zaak kwamen bezoeken, werden wij erop gewezen dat zijn voorraad porselein niet voor dit aantal bezoekers was uitgerust. Het duurde dan ook gevoelsmatig “uren” voordat iedereen was voorzien van een warm kop koffie en een “große Cola”.

Nadat we dan allemaal waren voorzien en het vertrek werd voorbereid, bedacht d´r Mannie zich dat er voor onze piloot nog een “Kakao mit Sahne” in de magnetron stond. Volledig ontspannen bleef Eugene aan de bar zitten en genoot van zijn drankje; buiten had voornamelijk René d.l. H. het erg koud; een combinatie van slaapgebrek en gebrek aan lichaamsisolatie? Toen Eugene door had dat wij eigenlijk graag zouden willen vertrekken werd de chocomel in rap tempo naar beneden geworpen met enkele verbrande lichaamsdelen als gevolg. Uiteraard waren de renners buiten zo attent hem enkele tips mee te geven…. vanwegen jeugdige lezers kan ik deze helaas hier niet herhalen.

Na een 20 tal kilometers namen wij afscheid van de bus en lieten we de Bundesstraße achter ons. Het ging linksaf de Aachener Wald in. Kilometerslange, prachtige fietspaden leidden ons om Aachen heen. De laatste kilometers genoten we van een prachtig uitzicht op de stad en het wonderschone Klinikum.

Bij het Vaalserquartier troffen wij de bus weer en ging het richting de laatste beklimming van de dag. Ons kersverse nieuwe lid Joep werd al zo nerveus dat zijn gaspedaal bleef hangen met als gevolg hij de geschreeuwde aanwijzingen “LINKS!!!” niet meer hoorde. Het ging dus linksaf en daar lag de “Col du Golfplatz”.

Via het plateau ging het naar Horbach en naar de Locht, alvorens de eindbestemming “Kirchroa” weer in zicht kwam.

@Karsten: bedankt voor het uitzetten van een prachtige rit!
@Remo: zo rij je dus dik 100km om Aken heen!