Verslag Voerstreekrit

28 juli 2013: Voerstreekrit

Na de hittegolf van de afgelopen dagen was het vandaag weer eens “normaal” weer. Een enkeling maakte hiervan dankbaar gebruik en verscheen zelfs met armstukken en een windstoppertje aan de start. Wegens vakantie wederom een kleine groep, ditmaal 13 renners. Op de planning stond een lekker rustig Voerstreekritje met dik 1000 hoogtemeters.

Bekend terrein, alleen rijden we de route ditmaal anders om. We vertrekken weer stipt om 8.30 uur en passeren de Gracht en de Locht, alvorens we dwars door Simpelveld richting het Mergelland rijden. Via Baneheide en Nijswiller komen we bij het eerste pukkeltje van de dag, de Cote de Holset. Hier merken we al snel dat het ondanks de matige temperatuur enorm vochtig is. De eerste zweetdruppels zijn hier al duidelijk zichtbaar, ook al rijden we heel langzaam naar boven.

Via het wonderschone Wolfhaag en het volgende pukkeltje naar Gemmenich komen we op de Rue de Vaals; de oneindige weg van Gemmenich naar Sippenaeken, Klein Kuttingen en Sinnich. Deze eindigt met de klim naar het Beusdalbos, het eerste serieuze stukje bergop van vandaag. Onderaan deze col zien we dat onze Belgische ambtenaren eindelijk de weg hebben dichtgemaakt. De vraag stelt zich alleen waarom men weken bezig is geweest om een paar stukken flikwerk aan te brengen. Ze zullen daar ook wel last van de warmte hebben gehad.

De afdaling richtig Sinnich zal wel hun volgende project worden, aangezien deze bijna niet meer op de racefiets te rijden is. Meer gaten dan wegdek.Gelukkig blijft iedereen overeind en komen we nu in de echte Voerstreek uit.

Via Remersdaal en Sint-Martens-Voeren (waar Pascal nog even wat extra gewicht kwijt moet) komen we al snel bij de pauzeplaats van vandaag in ´s Gravenvoeren. De altijd weer vriendelijk bediening brengt ons de nodige colaatjes, koffies en thees (voor de zwak-gemaagden).

bild1656
Via Withuis vervolgen we onze tocht naar Mesch, waar we netjes de route volgen zodat de (afwezige) bus ook probleemloos langs kan. Hier rijden we de klim met slinger voor de afwisseling eens omhoog. In Moerslag worden we ingehaald door een colonne oldtimers, die de lekker frisse landlucht verpesten met hun niet-loodvrije benzine en hun auto´s zonder katalysator. Gelukkig betalen zij volgend jaar ook gewoon volle mep wegenbelasting 🙂

bild1660
Via Mheer en Wesch, waar Kalle ons nog even laat zien hoe je een bocht met 60 per uur niet moet aansnijden, verlaten we zonder kleerscheuren weer de Voerstreek.

Dwars door Noorbeek, waar de pas geleden nog aanwezige laag split inmiddels is weggeveegt, vervolgen we onze weg naar de finale van de dag. Via de afdaling van de Piemert komen we aan in het inmiddels wereldberoemde Tsunami-dorpje van Nederland, waar de Loorberg op ons wacht.

En ja hoor, bovenaan is het weer zo ver. De zoveelste processie van dit jaar. Ook de pastoor met zijn volgelingen hebben nog last van de warmte, want ze zijn niet vooruit te branden! Zoals altijd wachten we netjes af tot ook de laatste wagen uit de reclamekaravaan is gepasseerd, alvorens we onze route vervolgen naar de finale: de Kruisberg.

bild1668
Onderaan de Schweiberg nog het enigste minpuntje van de dag: lekke voorband voor Koen. Dan zie je maar weer hoeveel tijd het scheelt als je in gevallen als deze zonder bus onderweg bent.
Gelukkig is Koen een geoefende bandenwisselaar en legt er in F1-tempo een nieuw binnenbandje in. Daar kunnen andere leden (niet bij naam te noemen) alleen van dromen. Hè Pascal en Joep?

Helaas heeft het aantrekken van René dL .H onderaan de Kruisberg weinig nut. Een kleine verkeersopstopping en een grote lading grind op de weg zorgt ervoor dat we vanuit stilstand aan de klim beginnen.
Dan maar de benen sparen voor de sprint. Deze vind ditmaal in het Avantis plaats en moet met een behoorlijk tempo zijn afgewerkt. Ik heb van 1km afstand helaas geen goede finishfoto kunnen maken, dus de winnaar moet zich nog maar even melden.

Mooi, ontspannen ritje, zonder veel bijzonderheden. Volgende week een geheel nieuwe rit naar Tongeren. Hopelijk zijn de vakantiegangers dan ook weer aanwezig. De bus is er i.i.g. weer bij!

Verslag Kuitenbijtersrit

Vandaag stond de nieuwe Kuitenbijters-rit op het programma. Doordat zowat de helft van onze leden het momenteel niet warm genoeg in Kirchroa vond en met vakantie is vertrokken, stonden er vandaag slechts 9 man aan de start. Ook de bus was er niet bij: Hans is eveneens met vakantie!

Na het startschot op de markt vertrokken we stipt 8.30 uur richting de Beitel. Aangezien de temperatuur zo vroeg op de dag reeds de 20 graden had gepasseerd, werd er het eerste uur niet heel erg hard gekoerst; slechts 38,5 km/h gemiddeld. Daardoor lagen we al gauw ver achter op het langzaamste tijdschema, wat gelukkig niemand iets boeide. We gingen er tenslotte een heerlijk ontspannen zomers ritje van maken.

Na een kort fotomomentje bij een van onze sponsoren werd er koers gezet richting de Vroedvrouwenschool. Via Benzenrade kwamen we al snel op de eerste heuvel van de dag: de Daelsweg. Bovenaan werd even overwogen om een terrasje te pakken, maar de Leuf bleek nog gesloten te zijn. Onze tocht ging verder via het plateau van Colmont naar de achterkant van de Fromberg. Hier daalden we af en reden verder naar Wielder en Stockem, waar de eerste al een beetje nerveus werden toen de naam van de volgende klim viel: de Dodeman.

Enkele minuten later was het dan zo ver: de eerste beklimming van de dag met serieus stijgingspercentage.
Met gedoseerde krachten kwam hier iedereen probleemloos boven!

IMG_0778_verslag
Via de Wijnweg werd de eerste passage van Ingber bereikt. Het ging verder richting Sibbe, waar we een kleine ommetje moesten maken vanwege de “Rozenmarkt”. Via Vilt en de lange afdaling van de Rijksweg sloegen we vlak voor Maastricht rechtsaf richting de Oliebergweg. Ook al stond deze officieel als 3e klim in het schema, de naam “berg” mag dit stukje van 50 meter vals plat eigenlijk niet krijgen.

Bovenaan deze geweldig col was de pauzeplaats (Geulhemermolen) al snel in zicht. De eigenaar zag ons al snel zitten er voorspelde al een grote cola-bestelling; de hitte (inmiddels 25 graden) zorgde voor veel dorst!
Op het terras hadden we perfect uitzicht op de bocht voor de Geulhemerberg, waar een klimcriterium aan de gang was. Nadat hij onze aanmoedingen in ontvangst genomen had ging hij zelfs voor ons een paar rondjes op kop rijden, zodat we makkelijk was foto´s konden nemen.
Nadat alle colaatjes weggewerkt waren gingen we via een stukje zelfde route terug naar Houthem. In een nu al druk Valkenburg reden we linksop richting de Steenstraat, en semi-vlakke klim die perfect was om de beentjes op temperatuur te brengen voor de volgende serieus pukkel: de Keutenberg.
Via Walem daalden we af naar Schoonbron en hier gingen alle remmen los. Remo offerde zich als gangmaker bijna letterlijk op toen er ons aan de voet van de Keutenberg in een blinde bocht een auto te gemoed kwam. Alle inspanningen voor niet, want zelfde met een gemiddelde snelheid van 16,5 km/h kom je hier niet eens in de buurt van een KOM!

IMG_0790_verslag
Via de 2e keer Wijnweg kwamen we weer in Ingber, waar we nu echter linksaf richting Gulpen reden. Eugene werd hier lichtelijk nerveus omdat er een lampje op zijn dashboard (Bryton) ging branden: z´n koelwater was op!

Tijd om te stoppen kreeg hij echter niet, de koers zat namelijk al bijna bij de finale. Na een bliksembezoekje aan Partij kwamen we aan bij het volgende snoepje: de Kruisberg. Deze ging erg makkelijk omdat er een paar toeristen ten prooi vielen aan het stijgingspercentage en daardoor bijna achteruit reden: voor ons een ideaal mikpunt. Heerlijk om zo een paar psychologische tikken uit te delen!

Boven aangekomen reed onze plaatsvervangende fotograaf al door richting de volgende klim om daar een mooi plekje te zoeken voor een groepsfoto. Kopman Eugene had echter geen tijd voor een groepsfoto en knalde door. Achteraf hoorden we dat bij hem het kaarsje uit gegaan was en hij bang was om niet binnen de tijdslimiet binnen te komen.

IMG_0800_verslag
Weinig woorden nodig bij bovenstaande foto: gelukkig wonen we in het mooiste stukje Nederland!
De temperatuur bereikte al zowat de 30 graden; tijd om naar huis te gaan en een koude douche te nemen.

Er stond echter nog een laatste pukkeltje op het programma, de oude Huls. Deze werd probleemloos genomen en aan de blije gezichten te zien had iedereen genoten van dit nieuwe, korte, maar vrij intensieve ritje.

IMG_0814_verslag
Via de Huls kwamen we op de Sourethweg, waar René “Kittel” de la Haije de andere René opdracht gaf om de sprint aan te trekken. Hij had blijkbaar wat goed te maken thuis en moest de bloemen hebben vandaag! Klein bijkomend probleempje; de kopgroep had al ruim 100 meter voorsprong. Dus werd de 11er in dienst genomen en de TCK-train ging volle bak naar de Peppermill. Gelukkig waren de inspanningen niet voor niets en werd onze klimmer hier knap winnaar in de sprint.

Na 80km waren we rond het middaguur weer thuis; genoeg tijd om thuis van de zon te genieten en de BBQ aan te draaien. Volgende week waarschijnlijk weer een warm ritje, ditmaal door de Voerstreek.

Heren, geniet van het weer de komende dagen en nog veel plezier op het WMC!