Verslag Simmerathtour

Hemelvaartsdag 2013. Speciale dag, speciale rit.

Om 05.45 uur gaat de wekker, eenmaal beneden kijkt onze hond Cody me vol ongeloof aan . Om 06.45 uur stopt Joep al, zoals altijd uitermate “pünktlich”, voor de deur. Fiets in de auto en op naar het station te Kerkrade. 8 TCK mannen (René Michel, Remo, Hub, Joep, Patrick Zaat, Jeroen, Patrick Gante en Jos) verschijnen aan de start voor de 135 km lange Tour de Simmerath.

Onderweg worden we op de snelweg al getrakteerd op een bui die de ruitenwisser dwingt om de hoogste versnelling in te zetten.
Nog geen uur later staan we al op de parking van onze startlocatie. Om 08.15 uur klikken de schoenen in de pedalen en we zijn vertrokken in een inmiddels waterig zonnetje.

P1010750b

De koers begint met een lange afdaling richting de bekende Rursee; wat eenieder wederom opvalt is de staat van het wegdek, superasfalt, oftewel echte “Tarmac”; één compliment aan onze Duitse Oosterburen.
Aangekomen in het idyllische dorpje Einrur wordt een begin gemaakt aan de nog voor ons uit 2010 bekende 4 km lange klim, die toen de nickname “Bunkerkracker” had gekregen.
Boven aangekomen op de 542 meter hoge top suizen we al gauw weer met 70 km/u in één lijn naar beneden, richting Gemünd.
Voorbij Kall gaan de dreigende hemelsluizen voor het eerst open. Een echte Eifelbui laat regenjacks tevoorschijn komen en even later worden we zelfs genoodzaakt om ons heil onder de beschutting van een boom te zoeken. Van hard regenen gaat het druppelen en we zijn weer vertrokken. Aangekomen in het dorpje Urft blijkt dat de eerste bui slechts een voorbode was. Remo gooit alle charmes in de strijd en regelt in de vroege ochtend op een “Feiertag” in een dorp waar niks te beleven valt een garage waar de fietsen in kunnen en wandelt vervolgens doodleuk hotel Urfter Hof binnen. Ondanks het waterspektakel wat binnen no time op de vloer staat worden we uitermate vriendelijk voorzien van echte Duitse koffie en thee.
Voor Joep is dat natuurlijk niet voldoende en vraagt in zijn beste Duits aan de “Inhaberin” of zij ook Torte heeft? Hij krijgt als antwoord “nein junger mann, ich habe nur zwei Söhne“. Alle nattigheid is vergeten en we liggen in een deuk terwijl Joep maar overgaat op “Kuchen”. Terwijl er 8 Apfelstrudels worden besteld vind onze Patrick Zaat het nodig om de aanwezige allesbrander aan te gooien. Na 48 bierviltjes wakkert er een lekker vuurtje in de Urfter Hof; buiten is echter geen pluimpje rook uit de schoorsteen te bekennen; deze verzamelt zich namelijk in ons vertrek, incl. actieve rookmelder; de afvoerklep blijkt nog dicht te staan.
Zelfs de kok komt poolshoogte nemen om te voorkomen dat de Freiwillige Feuerwehr op een feestdag moet uitrukken. Wederom allemaal in een deuk.
Nadat een ieder is opgedroogd en aangewarmd en Patrick Gante de ruimte heeft gedweild kunnen we op inmiddels opgedroogde wegen en vergezeld van een echt zonnetje onze koers vervolgen.

Door bosrijke omgeving wordt de rit voortgezet richting Nettersheim. Vanaf hier wordt gekozen voor een verkeersluwe weg door de “saftige Deutsche Wiesen”. Na een haaks rechts bochtje staan we plotseling weer oog in oog met de “look a like” van onze eigen Keutenberg. De 700 mtr lange steile beklimming van de Wiesberg brengt ons naar de 534 mtr hoge Wilhelmshöhe.
In Marmagen passeren we het terras waar we tijdens de 2-daagse van 2010 het hilarische en oorverdovende Stuka-alarm mochten meemaken.

P1010751b

De tocht word vervolgens voortgezet over “licht glooiend” terrein richting Schleiden en Schmidtheim.
Aangekomen in Schmidtheim word koers gezet naar Oberschömbach. Hier krijgen we een weg onder de wielen waarbij je even denkt geen ketting meer te hebben; 7 km fluweelzachte asfalt waar geen steentje of zelfs blaadje op te bekennen valt. Dit is fietsen pur sang.
In Hellenthal beginnen we aan de Aachener Strasse die ons naar de 562 mtr hoge Kalenberg brengt.
Boven aangekomen in Schöneseiffen is het “time to feed the animals”.
6 Strammer Max und 2 Pommes mit Currywurst und Mayo worden bijzonder smakelijk verteerd. Hub moet vanaf nu iets alerter rijden aangezien er één spaak minder aanwezig is in zijn voorwiel.
Via Wahlerscheid kwamen we door op de 575 mtr hoge Wofelberg (het dak van de route).

Via Kalterherberg, Mützenich en Konzen vervolgden we onze weg naar Simmerath.

Na 135 km staan we weer op de parking van on vertrek.

Slotconclusie: mooie groep van 8 man, een prachtige route waar het Limburgs Heuvelland en de Voerstreek toch bij verbleken, 2.000 hoogtemeters rijker, maar vooral heel veel gelachen, “ge-ouwhoerd” en sterke verhalen gehoord waardoor het fietsen eigenlijk naar de 2 de rang werd verstoten.

Mannen bedankt en tot zondag bij de Adsteeg rit.

Verslag Ernstige rit

Zondag 05 mei 08.30 uur; 24 mannen aan de start voor de eerste echte zomerse rit van 2013.

Een geheel nieuwe koers met de passende naam “Ernstige Rit”.

P1010681b

Rustig aan wordt via de Locht en Horbach Orsbach aangedaan om ons op te maken voor de eerste klim van de dag; de Vaalserberg. Het 3,7 km lange slechte asfalt brengt ons 144 meter hoger met een max. hellingspercentage van 9%. Via Gemmenich en Sippenaeken beginnen we aan klim 2: Rue de Beusdael oftewel Bovenste bos. Hier passeren we een bunker van de Belgische verdedigingsstrategie die samen met twee andere bunkers in 1940 de vooruitgeschoven stelling Beusdael vormde tegen een eventuele Duitse aanval.

Nadat we Teuven en Nurop achter ons hebben gelaten en Slenaken doorkruisen wordt het tempo zoals altijd hier opgevoerd richting Euverem. In Gulpen wordt begonnen aan klim 3; de Ingbergracht. Via Scheulder duiken we de Daalhemerweg af om aan klim 4 te beginnen; de Cauberg.

Na de Brakkeberg te zijn afgedaald welverdiende pauze in een van onze vertrouwde pauzeplaatsen, de Geulhemermolen. Na de koffie en cola via Valkenburg naar de op papier laatste klim van de dag; de Fromberg.

Hier echter boven aanbeland komen we in de zwaarste koers van Nederland terecht; de hel van Voerendaal.
7 Keer de Bergseweg, de Colmont en de Fromberg op is geen toertochtje. Deze wedstrijd levert dan ook steeds winnaars op (deze editie Nino Honingh) waar een profcarrière mogelijk voor in het verschiet ligt. Ons wordt hierdoor echter een onvoorzien ommetje opgelegd door de, in gedachte geüniformeerde, verkeersleiders. Via Welten wordt nog een extra klimmetje meegepikt; de Kleekampsweg.

P1010698b

Slotconclusie: topopkomst van 24 man, een prachtige nieuwe rit van 85 km met meer dan 1.000 hoogtemeters rijker (dankjewel Dennis voor de voorbereiding).
En wederom, buiten onze volgchauffeurs (dankjewel Marcel en Hans) niemand in de volgbus.

Tot donderdag in Simmerath.