Verslag Rund um Aachen

Na dagen van intensieve voorbereiding was het zondag dan eindelijk zo ver: we gingen een rondje um Oche fietsen.

Aan de start verschenen 18 renners, een piloot en een co-piloot. Blijkbaar was niet iedereen op de hoogte van het feit dat het kwik amper 3 graden hoog stond; de aanblik van enkele ontblote kuiten en zelfs een korte broek (Chris) veroorzaakten bij sommigen al onderkoelingsverschijnselen.

Na vertrek in oostelijke richting via de Markt en afdaling langs de residentie van onze piloot bereikten wij binnen enkele minuten al de grens. Na een paar kleine klimmetjes begonnen we het al snel weer een beetje warm te krijgen. Na Merkstein gepasseerd te hebben ging het linksaf richting Alsdorf en werden kilometerslange fietspaden ons decor.

Onze piloot, Eugene, tevens fotograaf genoot zichtbaar van de aangename temperaturen in zijn cockpit, en waagde zich maar een enkele keer in de frisse lucht voor het maken van een foto. Het onderstaande resultaat mag er echter wezen!

RundUmAachen1

Nadat we Stolberg gepasseerd werd de sfeer iets grimmiger; immers kwam de langste klim van het seizoen er bijna aan! Na het passeren van Zweifall en nadat we afscheid genomen hadden van Pascal, die de communie moest doen, ging het linksaf en genoten we van de aanblik van een mooie stukje van 10%.
Na het steile stukje van ca. 500meter ging het nog enkele kilometers op en neer. Het uitzicht aan beide kanten van de weg werd belemmerd door prachtige stukken “Wald”. De geur van de natuur deed ons allen goed!

RundUmAachen2

In Lammersdorf aangekomen ging het bergaf riching Roetgen, waar de pauze was gepland. Nadat de eigenaar was bijgekomen van de teleurstelling dat er alleen mannen zijn zaak kwamen bezoeken, werden wij erop gewezen dat zijn voorraad porselein niet voor dit aantal bezoekers was uitgerust. Het duurde dan ook gevoelsmatig “uren” voordat iedereen was voorzien van een warm kop koffie en een “große Cola”.

Nadat we dan allemaal waren voorzien en het vertrek werd voorbereid, bedacht d´r Mannie zich dat er voor onze piloot nog een “Kakao mit Sahne” in de magnetron stond. Volledig ontspannen bleef Eugene aan de bar zitten en genoot van zijn drankje; buiten had voornamelijk René d.l. H. het erg koud; een combinatie van slaapgebrek en gebrek aan lichaamsisolatie? Toen Eugene door had dat wij eigenlijk graag zouden willen vertrekken werd de chocomel in rap tempo naar beneden geworpen met enkele verbrande lichaamsdelen als gevolg. Uiteraard waren de renners buiten zo attent hem enkele tips mee te geven…. vanwegen jeugdige lezers kan ik deze helaas hier niet herhalen.

Na een 20 tal kilometers namen wij afscheid van de bus en lieten we de Bundesstraße achter ons. Het ging linksaf de Aachener Wald in. Kilometerslange, prachtige fietspaden leidden ons om Aachen heen. De laatste kilometers genoten we van een prachtig uitzicht op de stad en het wonderschone Klinikum.

Bij het Vaalserquartier troffen wij de bus weer en ging het richting de laatste beklimming van de dag. Ons kersverse nieuwe lid Joep werd al zo nerveus dat zijn gaspedaal bleef hangen met als gevolg hij de geschreeuwde aanwijzingen “LINKS!!!” niet meer hoorde. Het ging dus linksaf en daar lag de “Col du Golfplatz”.

Via het plateau ging het naar Horbach en naar de Locht, alvorens de eindbestemming “Kirchroa” weer in zicht kwam.

@Karsten: bedankt voor het uitzetten van een prachtige rit!
@Remo: zo rij je dus dik 100km om Aken heen!

Verslag Tour de Voer

Zondag 21 april 08.30 uur; 21 klassementsrenners verschijnen aan de start voor de eerste echte bergrit van seizoen 2013.

Met frisse temperaturen en een waterig zonnetje wordt koers gezet naar Avantis en Nijswiller.

Na Vijlen wacht de eerste beklimming; de Pannisbergweg wordt met het oog op wat nog gaat komen op reserve omhoog gereden.

Via Camerig, Terziet en “je zal er maar wonen” Klein Kuttingen steken we de grens met de Zuiderburen over naar Plombières.

P1010525b

Over een goed lopende weg met de naam Bambusch komen we terecht op een pad met de naam Schmalgraf; deze doet zijn naam meer dan eer aan.

Smal, gaten, grind en hopen uitgedroogde mest laat menigeen fronsen die wielen gestoken hebben voor de door ons geliefde “goed lopende asfalt”.

Na Welkenraedt en Limburg gaan we onder de hoge snelheidslijn Thalys Luik – Aken door en beginnen we aan de Thier de Villers oftewel de Cote de Bilstain.

Helaas kunnen we hier Reinier Honig net niet de KOM afpakken (dit inside info voor Strava gebruikers).

In Dison krijgen we te maken met een onvoorziene “Deviation” waardoor we genoodzaakt zijn om over Petit-Rechain en Charneux de weg naar Val Dieu te vervolgen.

P1010536b

Via de Grijze Rots, naar beneden, komen we bij onze pauzeplaats; de uit de 13 de eeuw daterende abdij van Val-Dieu die in 1946 door de paus verheven is tot basiliek.

Ik weet eigenlijk nader bekeken niet of dat zo’n goede match is, pauzerend TCK peloton in een pauselijk onderkomen.

Na de koffie direct in de beugels de Cote Neufchateau op en via Warsage en Mesch weer op vaderlandse bodem.

De altijd lastige passage van Libeek richting Mheer, daar waar ooit Bertje Toma een mooi stukje stuurmanskunst opvoerde boven op de berm, wordt door een ieder goed verteerd.

Na Bruisterbosch wordt de afzink ingezet over de elk jaar gevaarlijker wordende afdaling van de Sibbergrubbe.

Na nog effe op de tandjes bijten bij Ransdaal, Termaar en Klimmen op naar de slotklim; de Bergseweg te Voerendaal.

Slotconclusie: wederom mooie opkomst van 21 man, een prachtige nieuwe rit van 120 km met meer dan 1.500 hoogtemeters rijker (dankjewel Raymond voor de voorbereiding).
En wederom, buiten onze volgchauffeurs (dankjewel mannen) niemand in de volgbus; o.a. het toch pittige programma in het begin van het seizoen zorgt nu al voor een hoog niveau in de groep, chapeau mannen en tot volgende week in Rundum Aachen.