Verslag Golden 7 Ride – Dutch Barista

19. Golden 7 Ride

Nee, geen nieuwe olympische discipline of energiedrankje….. de rit van gisteren was een verzameling van 7 toeristische hoogtepunten in Zuid-Limburg. Niet voor iedereen weggelegd, dus vandaar dat gisteren voor het eerst onze Masters-groep in de meerderheid was. Ook leverden een aantal kopmannen grote prestaties in de Dolomieten e  n Franse Alpen, dus was het een beetje behelpen in Kerkrade.

Na enkele bloedhete weken was het gisteren echt koud; er moesten zelfs arm- en kniestukken worden uitgehaald. Gelukkig hoefde niemand behandelt te worden tegen onderkoelingsverschijnselen, er moest namelijk al snel geklommen worden.

Na amper een kwartiertje was de Daelsweg het eerste obstakel van de dag, niet zo heel spannend. Enkele minuten later was de Keutenberg net even andere koek. Zeker voor het laatste nieuwe lid in onze club die niet helemaal bekend is in Zuid-Limburg en dan opeens tegen een muur op rijdt. Gelukkig had onze bus er minder moeite mee. Om verdere reacties voor te zijn: bij deze alvast onze oprechte excuses voor het negeren van de daar geldende verkeersregel.

We dalen af naar Valkenburg en beginnen daar, samen met zeker 3 andere wielerclubs aan misschien wel de bekendste Limburgse heuvel, de Cauberg.
Op het plateau zit het tempo er goed in en op sommige stukken lijkt het wel alsof we onze eigen Goldrace aan het rijden zijn. Een treintje van 10 man nadert de volgende helling, de Loorberg. Persoonlijk veel mooier dan de vorige…..Hoewel het boekje anders aangeeft besluiten we boven in Heijenrath bij het gelijknamige hotel op het terras het plaats te nemen. Totaal verrast en enthousiast over ons penningsysteem wordt de eigenares meteen werkeloos en nemen we zoals gebruikelijk zelf onze bestelling op. De cola smaakt goed, de koffie is OK….. natuurlijk lang niet zo lekker als die van onze ritsponsor van vandaag. In de ochtend hadden we de gele trui al uitvoerig besproken, dus was het nu de beurt aan de 11 oranje truitjes. Inhoudelijke details zijn helaas niet geschikt om hier te communiceren.

Na enkele minuten begint het toch wel wat frisjes te worden en dus houden we het vandaag bij een korte, doch hilarische pauze. De bus, die enkele meters verderop in de zon staat, blijkt een ideale kachel te zijn om snel weer op bedrijfstemperatuur te komen.

Via het plateau van Gulpen en de Gulpenerberg rijden we door naar Partij en Mechelen, waar we via het gevaarlijkste fietspad van Nederland aan de voet van het volgende obstakel komen. Ditmaal nemen we de Camerig niet via het bos, maar buitenom langs Cottessen. Telkens als je denkt dat je boven bent komt er nog een bocht en nog een vies stukje bergop.

Lang afdalen zit er niet in want ook naar Gemmenich is het alles behalve vlak.
Eenmaal over de grens nog even de benen strekken en dan haaks linksaf naar het Drielandenpunt. Ook hier een drukte van jewelste. Je merkt goed dat het vakantieseizoen begonnen is.

Op weg naar Nijswiller gaat het niet rechtsaf naar huis, er staan immers pas 6 beklimmingen op het lijstje. We rijden door tot in Wijlre en slaan dan rechtsaf naar de Ruilverkaveling, ook wel de Wielandbaan genoemd. De goed voorbereidde TCK renner weet echter dat we deze niet helemaal af rijden, maar na enkele meters een grindpad inslaan voor een vrij onbekende klim met een machtig uitzicht: de Oude Elkenraderweg.Amper 4 uur onderweg en we sluiten deze bloedsnelle rit af met een sprintje langs de Peppermill.

Met dank aan ritsponsor Dutch Barista voor de ondersteuning.
Ook wensen we chauffeur Walter veel succes met zijn 650km (!!!) lange wandeltocht.

Volgende week staat er een geheel nieuwe rit op de planning. Tot dan

Verslag Pannenkoekrit – Osteopathie Praktijk Horck

 18. Pannenkoekrit

na een week met recordtemperaturen stonden vanmorgen 15 leden aan het vertrek. Bij toch al 25 graden in de vroege ochtend hadden we toevallig de voor ons 2 sterren vlakke pannenkoekrit op het programma staan waarin maar een paar heuveltjes beklommen moesten worden.De temperatuur bleef naar stijgen en we verheugden ons al op de pauze bij het gezellige binnenhof van Gasthof Blanckthys in ’s Gravenvoeren waar tijdens de pauze de bidons tot aan de rand werden bijgevuld.
Het kwik bleef maar stijgen tot boven de 30 graden en de leden waren dan ook blij om op hun computer te zien dat de nog af te leggen kilometers steeds minder werden.
Bij aankomst in Kerkrade waren de gedachten al bij het nuttigen van koele drank om het verloren vocht weer bij te vullen.

Onze chauffeur Thomas was bij deze rit ook de fotograaf om weer mooie actiefoto’s te maken waar we hem dankbaar voor zijn.Deze rit werd gesponsord door Osteopathie Praktijk Horck uit Kerkrade. Bedankt!

Tot volgende week!