Verslag Snijder en Slinger

  1. Snijder en Slinger

Gisteren werden we getrakteerd op een maatwerk weerbericht voor TCK: tussen 8 en 13 uur geen regen en perioden met zon. OK, een paar graden warmer was ook lekker geweest, maar al met al hadden we niet te klagen. Het is immer al midden oktober. 13 man, 26 ingepakte onderbenen en 130 koude vingers staan klaar om te vertrekken.

Voor vertrek ging uiteraard de meeste aandacht naar onze bus, die afgelopen week door RPO Rebema compleet in folie werd gezet. Komende week wordt er nog een extra sponsor toegevoegd en dan zullen we de bus uitgebreid presenteren. Kort voor vertrek verschijnt er een oude bekende aan de start. Oud voorzitter Thom Schambergen, al jaren sponsor en steunend lid is vandaag niet alleen ritsponsor, maar rijdt na jaren van afwezigheid gewoon met ons mee!

Op het menu vandaag een Zuid-Limburg-ritje met als hoogtepunt de beklimmingen van de Snijderberg en de Slingerberg. Er wordt besloten in één groep te rijden en dus sluit de bus, bestuurd door Robbie netjes aan achter de complete groep.

Op de Beitel verlaten we Kerkrade en rijden we via Simpelveld naar de Rijksweg N278, een onderdeel van een historische handelsroute van Brugge naar Novgorod in Rusland. In Gulpen gaat het even bergop en komen de beentje langzaam op temperatuur. Na bijna 20km verlaten we deze handelsroute en zetten we koers richting de Bemelerberg. Nu is het even ieder voor zich tot aan de rotonde in Sibbe wordt er niet gewacht en wordt er “gestreden” voor de eer.

Na de hergroepering vervolgen we de route in westelijke richting tot in Bunde. In Broekhoven gaat het rechtsaf onder het tunneltje door en dan begint de Slingerberg. Heerlijk asfalt, niet te steil, en mooie bochtjes. Bovenaan worden de nodige foto’s geschoten en dan zoekt de bus naar een geschikte pauzeplaats. Deze vinden we voor de deur van een kleine kerk in Moorveld. De groep besluit echter voor de cola nog even het lokale rondje met de Snijdersberg te rijden zodat deze dadelijk niet met koude benen hoeft worden aangedaan.

Na enkele minuten worden de wafels verdeeld en de suikerspiegel weer op pijl gebracht en komt zowaar de zon tevoorschijn en kunnen we ons een beetje opwarmen.

Voordat we weer in Kerkrade zijn moeten er wel nog wat hoogtemeters worden afgewerkt. Rondom de Watertoren in Schimmert is het druk op de weg. We passeren enkele groepen fietsers en onze bus steelt de show. De toertoeter wordt veelvuldig gebruikt.

Vanuit Klimmen dalen we af naar Voerendaal, maar slaan dan voor velen onverwachts rechtsaf voor een prachtig stukje parcours richting Colmont. De af te werken hoogtemeters van de Ransdalerweg en de felle najaarszon zorgen ervoor dat het best aangenaam fietsen is vandaag.

De laatste krachtmeting van de dag is de Karstraat, die we vlak voor het eind verlaten om via een gemeen steil knipje op de Bergseweg uit te komen. Na het klassieke sprintje op de Beitel komt ook aan deze 14e rit van seizoen 2020 een einde. Er wordt nog even nagepraat en we realiseren ons dat dit weleens de laatste rit van het seizoen zou kunnen zijn geweest. We wachten maar even geduldig de persconferentie van a.s. dinsdag af. Klokslag 12 uur keren we huiswaarts.

Met dank aan Thom Schambergen van Fysiotherapie Schambergen en Schambergen-Maurer voor het sponsoren van dit ritverslag.

Tot volgende week!

 

Verslag Hallembaye

  1. Hallembaye

Gisteren stond er een jaarlijks terugkerende tocht die meestal aan het begin van het seizoen in slecht weer wordt verreden op onze agenda. Dit jaar is alles anders, maar de weersomstandigheden waren niet veel beter.

Ook deze week verschijnen er op het laatste moment nog een paar die-hards die niet in bed blijven liggen voor een paar druppels regen. Gelukkig maar, anders was chauffeur Eugène De Ruiter voor niets vroeg uit bed gekropen. Klokslag 8:30 uur vertrekken 9 man in één groep gevolgd door wederom bus met fotograaf richting de hoofdstad van onze provincie.

Het is alles behalve droog, maar dat levert ook wel weer spectaculaire plaatjes op.  In Withuis passeren we de grens en maakt de bus noodgedwongen even een kort ommetje, om enkele minuten later weer bij de groep aan te sluiten. Geen lekke banden gelukkig.. dat zou tot het eind van de rit ook zo blijven.

Nadat we Moelingen gepasseerd zijn komen de bruggen over het Albertkanaal in zicht en begint het nerveus te worden in de groep. De krachtmeting begint….. de groep breekt in 3 delen en het is nu ieder voor zich. De wind vol op kop. Aan het eind van de weg rechtsaf en daar ligt ie dan: “De Hallembaye”. Gewoon 800 meter rechtdoor tegen een muur op stoempen. Heerlijk!

De 2 jongsten van de groep strijden hier voor de eer.. Tim Wetzels trapt maar liefst 442 watt gemiddeld en is in amper 2 minuten boven en krijgt de bloemen.

Na de hergroepering komt gauw het volgende hobbeltje in zicht: Rue de Garage. Minder steil, maar wel met een mooie fotobocht onderin. In de afdaling is het belangrijk bij de groep te blijven, want eenmaal over de brug gaat het linksaf richting de Enci en gaan traditiegetrouw alle remmen los.De foto’s spreken voor zich en behoeven weinig toelichting.

Het begint weer te regenen, dus zodra we Maastricht binnen rijden besluiten we spontaan pauze te maken op de parkeerplaats onder Kennedybrug. Net als vorige week staan we ook hier niet lang stil en vervolgen we de route richting Valkenburg.

Ooit heeft het lage bruggetje in de aanloop naar de Bemelerberg ons een zwaailicht gekost, maar daar kwam gelukkig geen 2e zwaailicht bij. De nieuwe bus is net iets lager. De Bemelerberg is er eentje die velen van ons graag rijden. Goed wegdek, niet te stijl, fijne bochten en een mooie omgeving. Toch doet deze bij windkracht 5 best pijn, zeker het laatste stuk op het plateau. Wederom breekt de groep in meerdere stukken en is het iedereen voor zich!

In Valkenburg zijn gelukkig de meeste toeristen verdwenen en zijn we snel op weg naar Wijlre. De Ruilverkaving, ook wel bekend als de “Wielandbaan” zal de laatste krachtmeting worden van deze rit. De bus wordt bekogeld met eikeltje en op de foto’s zien we dat de weg letterlijk bezaaid ligt met dit eekhoornvoer.

De sprint naar de Peppermill laten we vandaag even voor wat het is; alles behalve veilig met een steeds sterker wordende zijwind. Het is amper 11:30 uur als we deze rit afsluiten en huiswaarts keren.

Met dank aan ritsponsor Food Analytical Technologies!

Hopende op betere omstandigheden verheugen we ons alweer op de volgende rit. Tot dan!