Verslag Drolenval

Vandaag een lange rit op de agenda: De Drolenval.

Je hebt echter zo van die dagen dat alles wat mis kan gaan ook mis gaat. Vandaag was zo’n dag.

drovenval
We houden het deze keer op een opsomming van minder geslaagde gebeurtenissen:
–      onvoorziene omleiding met tot gevolg, onverharde wegen
–      volgbus wat een bus wordt omdat er niks meer te volgen valt, m.a.w. bus kwijt
–      peloton uiteengeslagen in meerdere groepen waar ’n waaieretappe niks bij is
–      diverse groepjes en solisten “missing in action”

Slotconclusie: rit om heel gauw te vergeten.

Mannen bedankt en tot komende zondag bij de Galibier de Salidons.

Verslag Eupen Lack

Een groepje van TCK is momenteel in het prachtige Italië aan het fietsen, maar vandaag hebben we voor de thuisblijvers van TCK ook een prachtige nieuwe rit op het programma staan: Lac d’ Eupen.

Na de vele regen tijdens de laatste dagen / weken, zou het eindelijk een droge dag worden. Naar verluidt heeft een deel van de renners 2 weken niet meer gefietst; mede door het NK wielrennen in Kerkrade vorig weekend. Onze fotograaf van vandaag was Patrick Gante, die de rol van Jos overnam. Achteraf heeft hij goed werk verricht.

Bij vertrek uit Kerkrade scheen het zonnetje nog. Des te meer we richting Eupen reden, des te donkerder werd het heelal boven ons.

Via de Beitel, Simpelveld en Nijswiller reden we naar Mechelen. We vervolgden onze weg via de Schweiberg naar Teuven. De Schweiberg werd door de meesten rustig aangedaan, daar we nog behoorlijk wat kilometers voor de boeg hadden. Boven aangekomen zetten we snel koers naar België. Met een rap tempo gaat het door het bekende Teuven en Remersdael naar de Reu du Mémorial Américain, waar we gelukkig, in tegenstelling van de voorgereden rit vorige week, niet worden weggeblazen. Na de 5 km over het plateau komen we door Henri-Chapelle en vervolgen onze weg via Welkenraedt en Baelen richting Eupen. Voor de mensen die alleen maar asfalt zien onderweg, Baelen heeft een prachtige kerktoren in de vorm van een wokkel. Volgende keer toch wat meer om jullie heen kijken…

Na de wokkel kerktoren achter ons te hebben gelaten zien we al snel het bordje “Wesertal” staan, en daar gaan we heen. Na een vlakke weg komen we door Eupen en rijden de Monschauer Strasse op tot aan de eerste rotonde. Hier duiken even naar beneden om vervolgens aan de klim te beginnen naar de Wesertalsperre. Omdat deze klim voor vele nog onbekend is, zijn er uiteraard mensen die te vroeg aanzetten.

lack1
Boven aangekomen genieten we van het prachtige uitzicht over het stuwmeer, en aan de andere kant het dal voor de dam. Voor de geïnteresseerden, de bouw van de dam is begonnen in 1936 en is in 1950 in gebruik genomen. De dam in 410 m lang en 66 m hoog. Het stuwmeer is het grootste drinkwater reservoir van België, en wekt tevens stroom op voor de onmiddelijke omgeving.

De locale bakker was blij met onze komst; bijna alle leden bestelden namelijk Apfelkuchen (met slagroom). Deze ‘deutsche Sahne’ smaakte goed, aangezien deze best zoet was. We hebben niet al te lang pauze gemaakt, omdat het nogal afkoelde. Van één ieder werd een foto gemaakt, wel of niet geschikt voor Facebook / de TCK-website. Vooral die van Karsten met een banaan (van Ed nota bene) in zijn wielerbroek is wellicht minder geschikt voor personen onder de 16 jaar.

lack2
Na een lange afdaling hebben we even op Hans moeten wachten. De volgbus moest namelijk een stuk omrijden. De bus hoorden we al van ver aankomen. Deze keer niet door het hoge toerental, maar door de ‘tour-de-France’ geschikte toeter. Vanaf nu was het hoofdzakelijk bergafwaarts via Raeren, Eynatten, Hauset, Kelmis naar Gemmenich. Ondertussen kreeg Koen nog een klapband.

De Gemmenicherberg viel best zwaar, na zo’n lange afdaling. In Vaals verdeelde de groep zich; een deel reed op een gegeven moment rechtdoor en een ander deel reed rechtsaf, Vaals binnen (volgens de route). Via de binnenwegen van Vaals, kwamen we op de Maastrichterlaan uit. Vervolgens bergaf richting Orsbach. Ook hier stapte Hub Gerats (ivm met een ontstoken knie) in de bus, om zijn knie te ontlasten  In Bocholtz stuitten we op een braderie. We besloten om via Simpelveld te rijden i.p.v. Bocholtz. Hein clashte bijkans tegen Tim, toen hij een stukje mtb-route wilde nemen i.p.v. de gewone weg. Gelukkig konden beide heren goed sturen, waardoor het met een sisser afliep. Rond half 2 waren we terug in Kerkrade, waar ook nog eens koopzondag was.

Het was wederom een geweldige nieuwe rit, die de zondag daarvoor nog door Jeroen en Raymond waren voorgereden. Resultaat: we hebben ons geen enkele keer verreden. Chapeau.

Met 99 km, 1063 hoogtemeters en een gem. van 26,8 km/h hebben de mannen van TCK weer goed gereden. Ook de complimenten voor onze chauffeur Hans, die vandaag na de pauze een flink stuk om is moeten rijden (natuurgebied). Mannen, bedankt voor jullie komst. Volgende week staat ook een pittige rit op het programma: de Drolenval-rit.