Verslag Galibier de Salidons

06. Galibier de Salidons

Wind…. Je houdt of gruwelt ervan. Ook vandaag laat dit fenomeen zich niet onbetuigd. In dit geval gaat het om een straffe oostenwind waardoor we ons het eerste deel van de rit kunnen laten meevoeren door de wind. De terugweg zal logischerwijze anders aanvoelen tijdens een van de klassiekers uit het rittenboek: Galibier de Salidons, verwijzend naar de kronkelende klim richting Richelle (“het minibroertje van de Galibier uit de Alpen”).

Zoals gezegd worden de eerste kilometers niet gevoeld vanwege de aangename rugwind. Na de afdaling van de achterkant van de Kruisberg worden de eerste hoogtemeters gemaakt. Via Gulpen wordt richting de voet van de Piemert gereden, ook wel bekend als de klim naar Hoogcruts. Ook al zijn we net onderweg, deze klim doet ook nu weer pijn. Dat kan ook gezegd worden van het Mheerelindje en de Dorpsstraat in Mheer.

Na deze pukkeltjes is het tijd voor de mannen van de grote plaat. We draaien richting Mesch en we weten inmiddels dat dat meewind oplevert. Na een algehele hergroepering rijden we verder richting de oevers van de Maas, waar uiteraard flink wordt doorgetrapt. Iedereen weet dat we op een gegeven moment links afbuigen waarbij de klim naar Richelle én de tegenwind start. Gelukkig ligt iets verderop de pauzeplek van de dag, het klooster van Val-Dieu. Na het nuttigen van de nodige cola, koffie en thee wordt besloten om in twee groepen naar de Beitel te rijden.

Onze gebruikelijke route vanuit Val-Dieu voert ons via Aubel naar Hagelstein. Daar hebben we alweer mogen ‘proeven’ van de wind, net zoals het maken van enkele hoogtemeters. Voor de liefhebbers van klimmen liggen nog enkele heuvels in het verschiet met Gieveld en Camerig (en ook de kleine klimmetjes Nijswillerberg, Pleistraat en Baaks mét tegenwind). Iets na het middaguur rijdt de eerste groep de Beitel op en enkele minuten later volgt de tweede groep.

Volgende week volgt opnieuw een relatief kort ritje met weer enkele stukjes over de grens. Houdt de wind zich dan gedeisd?

Met dank aan ritsponsor Vakgarage Dorscheidt in Eygelshoven, onze partner voor onderhoud aan de bus!

Verslag Roer en Maas

05. Roer en Maas

Na een goede vrijdag met veel hoogtemeters was het gisteren tijd voor een vlakke rit naar het noorden. Gevolgd door nieuwe chauffeur Fred in de bus vertrekken we met enkele minuten vertraging vanuit Kerkrade. Lichte briesje in de rug, strakblauwe hemel en aangenaam fris; kortom, ideale omstandigheden voor een snel ritje. Ondanks de feestdag zijn er toch 20 man aanwezig die zich liever moe maken dan dat ze paaseieren moeten rapen bij de schoonouders.

Tot aan de pauze is de route vrij van obstakels en drukke wegen, totdat we op het mooiste stukje van de route terechtkomen. De weg langs de Roer door Lerop is volledig opgebroken en wordt voorzien van nieuw asfalt. Een klein stukje onverhard moge voor ons geen probleem zijn, zeker niet nadat we gisteren hebben gezien hoe de echte mannen dat doen.

In Ool staan de dames van café Kanters ons al op te wachten en worden we voorzien van koffie en cola, met prachtig uitzicht op de Maas en de bomvolle camping aan de overkant. Op het beschutte terras is het bloedheet en enorm aangenaam, maar toch moeten we na een half uurtje weer aan de bak.

De terugweg doet meer pijn dan de heenweg, zeker als de magische grens van de 100km wordt bereikt en de beentjes niet meer zo fris zijn. Toch draaien we stevig door en wordt er voorin de groep goed samengewerkt en slim gereden, zodat het gemiddelde aardig hoog blijft.

Via Stein, Beek, Nuth en Voerendaal mogen we ons op John F. Kennedylaan nog even diep gaan, alvorens we huiswaarts keren. Deze rit gaat de boeken in als de waarschijnlijk snelste TCK rit ooit.

Met dank aan rit- en kledingsponsor Saa Limburg, die sinds kort zijn verhuisd en nu bereikbaar zijn op de Kaalheidersteenweg te Kerkrade

.Komende zondag staan er weer een paar heuveltjes op het menu!

Tot dan!