Verslag Waltertocht – Bemelmans Optiek

25. Waltertocht

Wederom een prachtig, memorabel zondags ritje.
Onze hoofd-chauffeur Walter werd gisteren na een welverdiende vakantie weer aan het werk gezet.
Ditmaal niet alleen achterin de groep als chauffeur, maar via de portofoon ook voorin als wegkapitein.
Hij was immers de architect en naamgever van deze nieuwe rit. Niet ver van huis, maar zeker niet saai.

Met een lekker, aangenaam zomerbriesje in de rug vertrekken op deze slotdag van de Tour 23 TCK renners richting het heuvelland.
Via Imstenrade bereiken we Ubachsberg en dalen we af naar Voerendaal. Het tempo zit er goed in, het parcours nodigt uit om continu het buitenblad te steken.
De golfbaan passeren we voor de afwisseling eens van de andere kant en ook de chicane voor Weustenrade ziet er heel anders uit.
In het routeboek waren slechts 2 beklimmingen met naam genoemd, maar het heuveltje naar Klimmen doet ook al pijn op de vroege morgen.

We dalen weer af naar Hulsberg en ook daar gaat het niet zoals gewoonlijk rechtdoor, maar rechtsaf richting Nuth.
In het laatste stuk van de afdaling stuurt de GPS ons plots linksaf over een drempel een woonwijk in.
Wat volgt is een prachtig, voor nagenoeg iedereen onbekend stukje Limburg van Tervoorst naar Groot Genhout, voordat we bijna 180 graden draaien en aan de voet van de Adsteeg weer op bekend terrein komen.

De Adsteeg is het eerste echte obstakel van de dag, dat bij wind tegen best pijn kan doen.
Ditmaal geen pauze bij de molen, maar via Oensel direct door richting Valkenburg. De teller geeft bijna 32 per uur gemiddeld aan, mede dankzij het heerlijke parcours en de gunstige windrichting.

In Gulpen wordt er bij de Herberg de Zwarte Ruiter gepauzeerd, de laatste seizoenen één van onze meeste bezochte terrasjes.
Ons penningsysteem is hier inmiddels al bekend en dus wacht men geduldig onze bestelling af, maar worden er in de achtergrond al de nodige koppen koffie en flesjes cola voorbereid. Perfect!
Nieuw op zondagochtend: het flesje cola met een gaatje in de dop voor een rietje.
Ondanks dat het gezellig is op het terras moet er ook gewerkt worden. Er wordt een blauwe enveloppe tevoorschijn getoverd en het bestuur doet samen met onze eigen fietsende belastingadviseur hun wettelijke verplichtingen.

Het is bijna 11 uur en langzaam kruipen we weer op de fiets voor de laatste paar heuveltjes.
Vanuit Partij gaat het via Hilleshagen naar Vijlen, waar we sinds lange tijd nog eens langs het Hijgend Hert rijden. Een prachtig, 7km lang stukje Limburg met meer dan 200 hoogtemeters.
Helaas is de parkeerplaats van het boscafé iets aan de kleine kant en staat de het mooie bosweggetje helemaal vol geparkeerd met “natuurliefhebbers” die het liefste met hun auto tot op het terras zouden willen rijden.

In Vaals maken we voor de bus even een ommetje over de grens om vervolgens aan de andere kant van de Senserbeek naar Lemiers te rijden.
Het toetje van de dag was de Lemierser Berg, 800 meter “sjravele” onder het genot van een wolk 2-takt benzine van peloton passerende toeristen op bromscooters van het Zinkviooltje.

Om aan de nodige kilometers te komen afsluitend nog een ommetje via Richterich en Horbach, met een lange heuveltje-op-heuveltje-af-eindsprint naar de Locht.
Net geen 90km, ruim 30 km/h gemiddeld en korte na het middaguur al weer thuis. Wat wil je nog meer?

Walter, een prachtige rit die zeker nog vaker in het programma zal verschijnen.

Met dank aan de ritsponsor van vandaag, Bemelmans Optiek, te vinden in het centrum van Kerkrade.

Volgende week weer een TCK klassieker, de vaak onderschatte rit “Kleine Flap”. Tot dan!

Verslag Eyserbostocht – Hendrix uitzend- & detacheringsbureau

24. Eyserbostocht

Gisteren hebben we bewezen dat je ook dicht bij huis op de fiets een heerlijk vakantiegevoel kunt opdoen. Er stond een korte rit door het Heuvelland op het programma die niet alleen de toeristische hotspots aan deed, maar ook minder bekende hoogtepunten van onze provincie.

En de “vreemde” chauffeur? Nee, dat was geen uitzendkracht van ritsponsor Hendrix uitzend- & detacheringsbureau, maar onze eigen Marcel Scholgens, die dit gat in de planning voor ons opving. Bedankt Marcel!

Via Imstenrade rijden we naar Ubachsberg en laten “de grote stad” achter ons.
In Elkenrade brengt een prachtig geitenpad ons naar de eerste klim van de dag: de Fromberg. Eigenlijk niet noemenswaardig als “berg, maar zo heet die 300 meter vals plat bergop nu eenmaal. In de afdaling van dezelfde heuvel nemen we ook niet de gebruikelijke route, maar slaan rechtsaf om via de prachtige veldweg naar Schoonbron te komen. Eventjes over de grote weg alvorens het in Schin op Geul door Walem weer bergop gaat.

Via de heuvel van vakantiepark Hellbeuk geraken we in Hulsberg, waar via de voor velen onbekende, bijna 2 km lange afdaling door Argenshout weer bij het station in Valkenburg uitkomen. Vlak voor Meerssen passeren we voor de 4e keer een spoorwegovergang en staan we noodgedwongen even stil. Bij normale weersomstandigheden lekker om even af te koelen, echter niet bij 30 graden.

In Amby, een buitenwijk van Maastricht, draaien we op het verste punt in de route weer terug richting huis en is het bijna tijd voor pauze. Eerst nog even de Kuitenberweg. Nee, dit is geen typfout. De Kuitenbergweg is een prachtige, ruim 2 km lange veldweg van Maastricht naar Vilt, net iets minder steil dan de Keutenberg. Door de nieuwe laag rolsplit niet het meest prettige wegdek, maar het uitzicht maakt veel goed. Wie hier sterk is gooit hem halverwege op de grote plaat en komt na een kleine 5 minuten al boven aan.

Goed ingelicht wijken we af van de route en verplaatsen we de pauze van Sibbe naar Geulhem. De catering bij de Geulhemermolen is altijd prima en dus strijken we hier graag neer voor een lekkere koffie en een koude cola.

Vanwege de St. Rosa markt rijden we om Sibbe heen en komen we in Gulpen weer op de route. Een klein misverstand van de wegkapitein en een lege accu van het oortje zorgt ervoor dat de bus al onderweg in naar de finale en dus komt ook het ommetje via Hilleshagen noodgedwongen te vervallen. Op de Plettenbergweg gaan alle remmen los en wordt de finale al vroeg ingezet. Volgas door de chicane onder het miljoenenlijntje naar de Eyserbosweg.

Velen van ons zien deze klim als één van de grootste, minst aangename hindernissen in het Heuvelland. Voor anderen is het gewoon 4 minuten heerlijk bergop stampen. De snelste TCK tijd staat echter ook na gisteren nog steeds op naam van onze semi-prof Jinn Leffering, 3:11 minuten met 18,5km/h gemiddeld. Doe hem dat maar eens na! Even lachen naar Marcel voor de foto zit er dan bij velen ook niet meer in.

Ook na deze laatste klim gaat het niet via de gebruikelijke weg naar huis, maar steken we in Ubachsberg rechtdoor naar Welten, om daar nog even bij de Vroedvrouwenschool de beentjes te strekken. Met slechts 80 km op de teller, maar toch met een voldaan gevoel in de benen rijden we huiswaarts.

Met dank aan ritsponsor Hendrix uitzend- & detacheringsbureau!
Mochten we nog eens zonder chauffeur komen te zitten dan melden we ons bij jullie.

Tot volgende week!