Verslag Tour de Hombourg – Garage Pijpers

36. Tour de Hombourg

Het is vandaag 14 Oktober en we zitten al diep in de herfst. Maar het weer is er niet naar, stralende zon ruim 20 graden en 14 paar glad geschoren en met tijgerbalsem ingesmeerde kuiten staan klaar voor een rondje door het mooie heuvelland.

Om 08:32 rijden we weg , iets te laat maar dan heeft iedereen wel de kans gekregen om op tijd te zijn.
Vandaag helaas geen bijrijder in de bus, Michel het was gezellig vorige week. Via Avantis, naar Bocholz en dan naar Vaals.
Bij het oversteken van de grens naar België, draait René af naar huis vanwege andere verplichtingen. Nu ben ik naast chauffeur en soigneur, ook ploegleider en fotograaf en auteur van dit verslag, maar goed dat ik geen andere verplichtingen heb.
Het is beduidend drukker dan de laatste 2 weken op de weg, veel dagjesmensen die nog van deze prachtige herfstdag willen genieten.

Na Moresnet gaat het rechts af naar Blieberg, waar veel mensen op de been zijn. Maar niet op weg naar de kerk deze zondag morgen maar naar het stemlokaal, stemplicht voor de Belgen vandaag.
Het zwaailicht op de bus staat aan om de ongeduldige en gehaaste medeweggebruikers te attenderen op het peloton dat met een stevig tempo richting Hombourg rijdt.
Met dank aan Fren Pijpers van Garage Pijpers, die er al jaren voor zorgt dat onze oude bus in vorm blijft en zodoende probleemloos en betrouwbaar kan worden ingezet als volgwagen.

Bij Aubel wordt de al ingeburgerde wegomlegging gevolgd, om koers te zetten richting Nederlandse grens. Vlak voor de pauze is er werk aan de winkel voor de soigneur.
Een afgelopen ketting dwingt tot stoppen, hopeloos vastgeslagen blijkt, omdat we bijna in Teuven zijn waar we pauze maken gaat de fiets achter in de bus en krijg ik gezelschap.
Ondanks stevig doorrijden achterhalen we het peloton pas bij de pauze plek.

Als ploegleider van vandaag delegeer ik het opnemen van de bestelling aan onze hoofdsponsor, Slagerij Jongen, en zorg zelf voor het opruimen van het afval.

Na de pauze is het nog maar een kort stukje naar huis, maar niet zonder nog eens in actie te moeten komen voor een mechanisch pech gevalletje. Tijdens de beklimming van de Loorberg wordt er een pedaal verloren. Gelukkig geen valpartij, de chauffeur die net gestopt was om zijn rol als fotograaf te vervullen, rent er naartoe en verleent als soigneur assistentie. Het pedaal wordt weer vastgezet en de fiets gaat in de bus. Boven gekomen heeft de rest netjes gewacht en kan de fiets er weer uit en gaat het in gesloten formatie naar huis.

De Eyserbosweg is blijkbaar net iets teveel van het goede voor vandaag. Rechtdoor ipv links af en omhoog, sprintje naar Kerkrade en klaar voor vandaag.
Om precies 12:00 uur gaan we uit elkaar en de bus terug in de stalling, mannen tot volgende week.

Walter

Verslag Smockelaerstocht – Vermeulen Groep

35. Smockelaerstocht

We beginnen dit verslag met onze excuses voor de kwaliteit van de foto´s van deze week, die is niet zoals u het gewend bent. Ondanks dat het in Kerkrade gisteren aardig droog was hebben wij grote delen van de rit in de (mot)regen moeten rijden, iets waar onze fotoapparatuur niet bijzonder sterk in is.

Chauffeur Walter en co-piloot Michel hadden gisteren eveneens niet veel te lachen; ook zij moesten stevig aanpakken en kregen zo nu en dan een nat pak.
In totaal sneuvelden er 5 binnenbandjes….. en dat bij slechts 11 renners in koers.

Na twee schitterende, zonnige herfstdagen moest het op zondagmorgen weer regenen en was het ook nog eens onaangenaam fris.
Gelukkig ging het na vertrek in Eys al snel bergop en kon de lichaamstemperatuur weer worden verhoogd.

In Mechelen zorgt een onschuldig ogende, eenzijdige valpartij op een nat en glad zebrapad voor een kort oponthoud. Al gauw zit Dennis weer op de fiets en begint hij met ons aan de beklimming van de Schweiberg. Op de top besluit hij toch rechtsomkeert te maken en draait hij af naar Kerkrade. Achteraf een wijze keuze; er wordt helaas bij hem een sleutelbeenbreuk vastgesteld.
Dennis: we hopen je snel weer op de fiets te zien en wensen je veel beterschap!

Na de langzaamste afdaling van de Loorberg ooit gaat het in Slenaken even rechts links en beginnen we aan het volgende obstakel: de smalle Schilbergerweg. We rijden België binnen en maken een ommetje door Veurs richting Hagelstein. Weer terug op de Planck voeren we kort overleg en wordt met ruime meerderheid besloten de pauze te schrappen.
Met een nat pak en amper 6 graden boven het vriespunt denkt iedereen alleen aan een warm bad.

Na een rondje om Aubel is “La Clouse” het volgende heuveltje. Een steile veldweg van amper 2 meter breed, korte stukken met hellingspercentages van 15% en meer. Met veel bladeren op een nat wegdek best een uitdaging om het achterwiel hier contact te laten houden met het oeroude asfalt.
We zijn benieuwd of onze ritsponsor van vandaag materiaal zou hebben om deze weg überhaupt te kunnen vernieuwen.

We dalen naar Teuven en nemen het Bovenste Bos richting Nederlandse grens.
Eénmaal via Gemmich weer bij Vaalsbroek aangekomen gaan we niet meteen richting huis maar beklimmen de Epenerbaan van de oostkant en rijden we via het Vijlenerbos terug de bewoonde wereld in.

In de verte zien we zowaar blauwe lucht en dus wordt ook het laatste heuveltje van de dag niet overslagen.
Het wegdek is helemaal droog als we in Wahlwiller de Kruisberg naderen. Niet dat dat veel uitmaakt, het is en blijft een klim die voor geen meter loopt.

Op amper 1km van het eindpunt moeten de heren in bus nog even aan de bak om lekke band nummer 4 en 5 op te vangen.
Met een gezellig gevulde bus gooien we nog wat diesel in de tank en zijn we voorzien voor de laatste 3 ritten van het seizoen.

Met dank aan ritsponsor Vermeulen Groep, professionals in asfalteren. Mochten jullie ooit wat asfalt “over” hebben, weten wij bij TCK wel de nodige plaatsen waar dit een goede bestemming zou krijgen.

Tot volgende week!