Verslag Smockelaerstocht – Vermeulen Groep

35. Smockelaerstocht

We beginnen dit verslag met onze excuses voor de kwaliteit van de foto´s van deze week, die is niet zoals u het gewend bent. Ondanks dat het in Kerkrade gisteren aardig droog was hebben wij grote delen van de rit in de (mot)regen moeten rijden, iets waar onze fotoapparatuur niet bijzonder sterk in is.

Chauffeur Walter en co-piloot Michel hadden gisteren eveneens niet veel te lachen; ook zij moesten stevig aanpakken en kregen zo nu en dan een nat pak.
In totaal sneuvelden er 5 binnenbandjes….. en dat bij slechts 11 renners in koers.

Na twee schitterende, zonnige herfstdagen moest het op zondagmorgen weer regenen en was het ook nog eens onaangenaam fris.
Gelukkig ging het na vertrek in Eys al snel bergop en kon de lichaamstemperatuur weer worden verhoogd.

In Mechelen zorgt een onschuldig ogende, eenzijdige valpartij op een nat en glad zebrapad voor een kort oponthoud. Al gauw zit Dennis weer op de fiets en begint hij met ons aan de beklimming van de Schweiberg. Op de top besluit hij toch rechtsomkeert te maken en draait hij af naar Kerkrade. Achteraf een wijze keuze; er wordt helaas bij hem een sleutelbeenbreuk vastgesteld.
Dennis: we hopen je snel weer op de fiets te zien en wensen je veel beterschap!

Na de langzaamste afdaling van de Loorberg ooit gaat het in Slenaken even rechts links en beginnen we aan het volgende obstakel: de smalle Schilbergerweg. We rijden België binnen en maken een ommetje door Veurs richting Hagelstein. Weer terug op de Planck voeren we kort overleg en wordt met ruime meerderheid besloten de pauze te schrappen.
Met een nat pak en amper 6 graden boven het vriespunt denkt iedereen alleen aan een warm bad.

Na een rondje om Aubel is “La Clouse” het volgende heuveltje. Een steile veldweg van amper 2 meter breed, korte stukken met hellingspercentages van 15% en meer. Met veel bladeren op een nat wegdek best een uitdaging om het achterwiel hier contact te laten houden met het oeroude asfalt.
We zijn benieuwd of onze ritsponsor van vandaag materiaal zou hebben om deze weg überhaupt te kunnen vernieuwen.

We dalen naar Teuven en nemen het Bovenste Bos richting Nederlandse grens.
Eénmaal via Gemmich weer bij Vaalsbroek aangekomen gaan we niet meteen richting huis maar beklimmen de Epenerbaan van de oostkant en rijden we via het Vijlenerbos terug de bewoonde wereld in.

In de verte zien we zowaar blauwe lucht en dus wordt ook het laatste heuveltje van de dag niet overslagen.
Het wegdek is helemaal droog als we in Wahlwiller de Kruisberg naderen. Niet dat dat veel uitmaakt, het is en blijft een klim die voor geen meter loopt.

Op amper 1km van het eindpunt moeten de heren in bus nog even aan de bak om lekke band nummer 4 en 5 op te vangen.
Met een gezellig gevulde bus gooien we nog wat diesel in de tank en zijn we voorzien voor de laatste 3 ritten van het seizoen.

Met dank aan ritsponsor Vermeulen Groep, professionals in asfalteren. Mochten jullie ooit wat asfalt “over” hebben, weten wij bij TCK wel de nodige plaatsen waar dit een goede bestemming zou krijgen.

Tot volgende week!

Verslag Waterval – The Animal Farm in Meerssen

34. Waterval

Na de “Waterval” van afgelopen weekend vandaag weer stralend blauwe hemel, al was het wel een beetje fris.
Nadat we het centrum vanochtend hadden verlaten was het niet meer fris maar bar koud. Wederom een teken dat het einde van het seizoen nadert.

De rit van deze laatste septemberochtend was er een uit het verre verleden, een klassieker uit het TCK bestand,
die zijn naam dankt aan het 57 inwoners tellende gehucht “Waterval” in de gemeente Meerssen, vlak bij Ulestraten.
Een waterval hebben we in al die keren dat TCK hier passeerde nog niet kunnen vinden.

De 12 man zijn blij als het in Lemiers voor het eerst even bergop gaat en de bloedsomloop een beetje op gang komt.
Het toeristenseizoen is voorbij en dus zijn we nagenoeg alleen op de weg. Een enkele hollander in korte broek, maar dat was het dan ook.

Op de dag van het WK in Innsbruck zetten we koersvrichting Valkenburg, gastgever van het WK wielrennen in 2012.
Na het beklimmen van de Daalhemerweg zijn alle vingertoppen weer ontdooit en wordt het langzamerhand zeer aangenaam.

We passeren Meerssen, thuisbasis van onze ritsponsor The Animal Farm en rijden in een gesloten peloton door Waterval. Tijd voor pauze.

Pauze maken we vandaag voor het eerst in Schimmert bij Brasserie Bie Oss.
Heel toevallig in het zelfde dorp waar TCK lid Eugene de Ruiter zijn Charlotte tot zijn echtgenote maakte.
We wensen het bruidspaar heel veel geluk en brengen een toast uit met een warme chocomel, natuurlijk mét slagroom!

Na een perfect verzorgde kop koffie is het buiten inmiddels al weer ver boven 10 graden en worden een aantal handschoentjes weer ingepakt.
Een ommetje langs de golfbaan in Voerendaal brengt ons naar het laatste hindernis van deze prachtige najaarsrit: via Winthagen naar Colmont.

Nog even afsprinten op de Beitel en de 32e rit van dit seizoen is een feit.
Nog 4 keer vroeg opstaan en we kunnen op zondag weer uitslapen.

Met dank aan dierenpension The Animal Farm in Meerssen, het adres in Zuid-Limburg om uw huisdier zorgenloos onder te brengen tijdens een vakantie.

Tot volgende week!