Verslag Banneux – A New Home Makelaardij

05. Banneux

Goede Vrijdag; natuurlijk de dag van de TCK bedevaartstocht naar Banneux.

Afgelopen zondag verschenen op de Markt alle mogelijke kledingstukken die er maar in de kast te vinden waren; nu vrijwel alleen maar korte broeken en korte mouw.
Wat een bijzonder weertje om richting Banneux te vertrekken.
Nog meer bijzonder is ons chauffeursduo; onze eigen Harley Hain met z’n vrouwtje; decennia lang zelf deel van de groep en nu een en al betrokkenheid om ons veilig in Banneux en weer thuis te krijgen; Toppers!!

Nog een Topper is onze Sjors in het uitstippelen van de mooiste routes; net even anders en veelal mooier; goed geregeld.
In tegenstelling tot de bekende route laten we Val Dieu rechts van ons liggen en rollen via Kelmis, Welkenraedt in “No Time” Limbourg binnen. De bekende kerktoren torent hoog boven alles uit; gelukkig mogen we hem boven alleen laten en houden wij ons lekker aan de oevers van de Vesdre.

Na de nodige weidse landschappen rijden we nu het pittoreske Verviers in; Not!!!!
Ben bang dat dit stadje niet snel in aanmerking voor de UNESCO Werelderfgoedlijst zal komen.

Bij einde Verviers zien we op de borden letters staan die samen het woord Pepinster vormen; teken om hoogtemeters te gaan maken. Via een nieuw stukje klim met ongekend goed Belgisch asfalt zitten we snel in het zonnetje aan de koffie en “Tarte du ris”.

Na de pauze hoeven we een kwartier lang amper te trappen; een fantastische afdaling brengt ons in Trooz aan de voet van iets wat luistert naar de naam Route du Forêt.
Geen lach meer te bekennen maar de uitzichten maken veel goed; als je dan denkt boven te zijn is dat helaas een keer of vier niet helemaal waar; 12 km redelijk afzien.
Na Olne, Herve, Charneux en Aubel komen we weer op “Holland soil”.
Nog enkele bekende maar vervelende klimmetjes en we staan weer op de Beitel.
Met dank aan A New Home Makelaardij, onze ritsponsor van Banneux 2019.
Tot maandag. Dan een van TCK’s Mooiste; “Galibier de Salidons”.

Verslag Blegny – Interior32

04. Blegny

19 – 5 – 22 – 20 ….. nee dit is geen moeilijk op te lossen wiskundig raadsel, maar de temperatuurprognoses van de afgelopen beiden clubritten en de aankomende twee.

Na een zomerse rit over de Hallembaye deze week een winterse rit naar Blegny. Om 8:20 staat een bus op de markt met daarin 1 fiets….. voor de rest is het akelig stil in centrum van Kerkrade. Geen weer om lange praatjes te houden.
Maar nog geen 10 minuten later starten we toch met 18 man, allen gehuld in de volledige TCK kleding-collectie.

De afgelopen jaren hebben we moeten vaststellen dat het verkeer steeds drukker en vooral agressiever wordt. Nee, wij rijden zeker niet altijd helemaal netjes, maar doen ons best om niemand in het verkeer tot last te zijn.
Toch zijn er steeds meer mensen die zelfs op zondagochtend stress hebben en ons dat door hun rijgedrag duidelijk laten merken. Om nog beter zichtbaar te zijn op drukke wegen hebben we daarom vorig jaar al ons bus van een zwaailicht voorzien. Dit jaar gaan we een stap verder. Er hangt een klein zwart kastje op de voorruit van onze volgwagen dat de hele zondag ochtend in beeld opslaat.
Ooit rijdt er iemand niet alleen met een buitenspiegel tegen één van ons rijders aan, maar gaat er een hele groep tegen de vlakte. Laten we er dan maar juridisch sterk voor staan. Helaas moet dat tegenwoordig. Uiteraard zullen we de beelden ook gebruiken voor interne “educatieve” doeleinden.

We rijden door Eys en beklimmen het heuveltje naar de Eyserhalte, als er een politieagent op een motor, geassisteerd door een euromotard ons tegemoet komen. In de afdaling naar Wittem vliegen beide heren ons voorbij en midden op de splitsing in Wittem worden we gesommeerd te stoppen. De ideale plek om 18 fietsers toe te spreken. De jaarlijkse groene ventieldopjes-campagne “Ik Fiets Vriendelijk“. Meneer agent begint zijn preek met de woorden “Geen groene dopjes voor jullie”. “Met 3 of 4 man naast elkaar rijden is niet toegestaan en levert gevaar op.” ……. “dat moeten jullie toch weten”. Ja meneer, maar we reden met 2 man naast elkaar en dat is volgens de wegenverkeerswet helemaal legaal. Deze agent was uiteraard niet op de hoogte van het feit dat we de hele afdaling op film hebben staan, dat hebben we hem ook niet verteld. Dan hadden we er tijdens de lunch waarschijnlijk nog gestaan. Kort samengevat: al hadden we in een lintje achterelkaar gereden, waren we nog aangehouden. Meneer moest even duidelijk maken dat hij een paar strepen op zijn jasje droeg. Zand erover en verder, zonder bekeuring.

In Gulpen is de Koning van Spanje het eerste obstakel van de dag. Meteen stijgt de lichaamstemperatuur naar aangename waarden. Niet veel later is daarvan in de afdaling van de Loorberg niks meer van te merken en begint het zelfs licht te sneeuwen. De groep krimpt naar 15 man als er 3 heren besluiten terug te keren richting Kerkrade.

We rijden België binnen en verheugen ons al op de eerste afdaling over het nieuwe wegdek naar het klooster in Val Dieu. Helaas is die vreugde van korte duur als na enkele meters de toplaag ontbreekt en er na 2 kilometer helemaal geen asfalt meer ligt. Noodgedwongen rijden we een klein ommetje om vervolgens achter het klooster weer op de route te komen. Misschien hebben we eind van het seizoen meer geluk.

In een stabiel tempo rijden we in een gesloten groep naar Blegny en proberen we zo min mogelijk stil te staan. De temperatuur is nog steeds niet ver van het vriespunt verwijderd. Gelukkig zit het materiaal wel mee en rijden we ondanks het natte, smerige wegdek de hele zondag zonder lekke banden.

Pauze in Blegny…… ik kan me niet herinneren dat we hier ooit binnen hebben gezeten. Het terras met windschermen was altijd erg aangenaam, ditmaal echter toch een tikkeltje te fris. Ook heb ik nog een bestelling opgenomen waarop meer koppen thee staan genoteerd dan cola´s. Of dat aan de kwaliteit van de koffie ligt of toch aan het koude weer?

De eerste paar minuten na de pauze zijn altijd de ergste. Gelukkig ligt de weg in Dalhem volledig open en worden we door 500 meter “strada bianchi” van de hoogste categorie goed warm geschud.

Eenmaal weer in Nederland breekt er op het Bruisterbos zowaar de zon door en is het meteen gevoelsmatig 10 graden warmer. We passeren wederom Gulpen en nemen in Wijlre nog even de Elkenraderweg als afsluitende kuitenbijter. Op het stuur staan inmiddels al 90km en ruim 1000 hoogtemeters. Een goede training voor de aanstaande traditionele goede-vrijdag-rit naar Banneux.

Met dank aan Dewi van Interior32, onze ritsponsor van deze week.

Tot vrijdag!