Verslag Jalhay 180 – Pannenkoekrit


29. Jalhay 180 – Pannenkoekrit

Nu de Masters ook vanaf de Markt vertrekken en de nazomerse zon het vanochtend al zeer aangenaam maakte, was het gezellig druk op de markt.

De kerkklokken hebben weer geslagen, het is 8:30, en de renners van de “elite” maken zich op voor een rit richting het stuwmeer “Lac la Gilleppe” nabij Jalhay. Via Avantis en Bocholtz dalen we de Nijswillerberg af en rijden via de Rijksweg naar Vaals waar de eerste beproeving van de dag ligt te wachten.

 Vanuit het hoogste puntje van Nederland dalen we af naar Gemmenich waar over het glooiende terrein aardig tempo wordt gemaakt richting Eupen. Bij het zien van de bordjes Eupen wordt het iets stiller in het peloton en worden de benen gespaard.

Onderaan in Eupen gekomen begint dan ook de klim van de Baraque Michel, voor velen het teken dat de pauzeplek bijna is bereikt! In groepjes wordt de circa 10 km lange “klim” bedwongen. Op naar de pauzeplek, waar we wederom mogen genieten van het schitterende uitzicht en de benodigde drankjes.

Gezien het Belgische asfalt, ook wel gatenkaas genoemd, tussen Homburg en Teuven wordt vandaag toepasselijk besloten om het Amerikaanse kerkhof in Henri-Chapelle aan te doen.

Vervolgens is het enkel nog afdalen richting Gulpen-Wittem waar we via de Plettenberg uiteindelijk op de Beitel aankomen.

Enkele seconden na de “elite” vertrekken ook de 11 man van de “Masters” richting Avantis.
Er staat een rondje Voerstreek op de planning. Na Valkenburg gepasseerd te hebben verlaten we de hoofdwegen en beginnen we aan het 10km lange fietspad van Geulhem tot aan de grens bij Withuis.

De “elite” deden vandaag een bezoekje aan het Amerikaanse kerkhof de “masters” deden hier een schepje boven op. Onderweg werden we namelijk getrakteerd op een mooie show van een zeker 5 minuten lange karavaan aan oude legervoertuigen, compleet met bemanning in uniform. Zij vieren vandaag 75 jaar bevrijding.

Pauze maken we weer eens op de prachtige binnenplaats van hotel Blanckthys.

Aangezien de wegwerkzaamheden daar nog steeds niet afgerond zijn en we vandaag extra lang van de zon willen genieten rijden we nog een stukje om tot in Aubel.

Van daar uit gaat het in strak tempo over de Planck tot aan de Piemert. Gulpen, Wittem, Eys en Simpelveld zijn de laatste bordjes voordat we weer op de Beitel aankomen. Lekker!

Dit verslag wordt gesponsord door de IMAGE ICT, de betrouwbare dienstverlener op het gebied van IT infrastructuur en IT security!

Verslag Vlakke Wormdal tocht


28. Vlakke Wormdal tocht

Vandaag stond de Wormdalrit op het programma. De ochtend begon grauw en regenachtig. De vraag die opdook in de app was dan ook of we überhaupt vijf man aan de start zouden krijgen. Een deel van de delegatie “elite en masters” waaronder de ritsponsor van vandaag waren aanwezig bij de Eurode Omloop in Kerkrade als zijnde organisatie, gastrijder of deelnemer.

Uiteindelijk stonden dan toch zes man en de chauffeur aan de start van achteraf een gedenkwaardige rit. Na 3 kilometer – na de afdaling van de Haanraderberg – zijn we de bus en één renner kwijt. Een steile afdaling en nat wegdek blijkt geen goede combinatie waarbij de bus zoals gewoonlijk trouw bij de achterblijver blijft. Waarbij de achterblijver afdraait en eieren voor zijn geld kiest, maar hierdoor verliest de groep de bus uit het oog.

Het overgebleven 5-tal rijdt de Duitse grens over en bij Ubach Palenberg gaat helaas een van de renners in een spekgladde bocht onderuit, gelukkig zonder erge gevolgen. Alleen werkt zijn hightech elektronische schakelapparaat, ook wel shifter genoemd, niet meer en besluit ook hij rustig rechtsomkeer naar huis te rijden. Niet alleen in het “prof-peloton”, maar ook bij de renners van de Eurode Omloop stond in het teken van gladde wegen.

De kopgroep van zes is dan ook snel uitgedund tot een groepje van vier. In het groepje van vier wordt vervolgens een lekker tempo gereden richting Vlodrop waarbij rekening met elkaar wordt gehouden. Rond half elf komen we aan bij de Hoeskamer in Vlodrop. Hier nemen we plaats op het terras en door de goede vetverbranding besluiten een aantal renners te genieten van een heerlijk stuk aardbeienvlaai met slagroom, we zijn immers lid van een Tourclub.

Tot onze verbazing – maar eigenlijk ook weer niet aangezien hij een enorme liefhebber is – zien we opeens de “Ötztaler” weer opduiken in Vlodrop.

Met zijn vijven vervolgen we de weg naar huis, alleen nu met een lekker windje in de rug. In de buurt van Posterholt volgt een slapstick moment. Een auto met wit kenteken lijkt niet voor ons te willen stoppen waardoor we genoodzaakt zijn om laat te remmen. Hierdoor schuift het uitgedunde peloton als een harmonica tot stilstand waarbij één lid met geen mogelijkheid uit de klikpedalen weet te komen bij stilstand en kukelt om als een kuiken. Uiteindelijk komen we na drie en een half uur bikkelen thuis aan na een gedenkwaardige rit.

Dit verslag wordt mede mogelijk gemaakt door Jan Langen. Jan nogmaals bedankt voor de bijdrage en we zien jullie volgende week weer op de markt!