Verslag Droge voeten tocht

03. Droge voeten tocht
Oorspronkelijk zou vandaag de TCK-klassieker De Meinweg verreden worden, maar vanwege de wateroverlast van de Roer is besloten om een alternatieve route te verrijden: de ‘Droge voeten rit’. Het grootste deel van de route is identiek, maar her en der maken we een ommetje om de kilometers aan elkaar te rijgen.
Met 23 man verdeeld over twee groepen wordt richting het noorden gereden. De eerste hindernis bevindt zich direct in Eygelshoven waar we door een woonwijk manoeuvreren om de weg richting Rimburg te kunnen pakken. Na een rondje Rimburg wordt duidelijk dat de tweede groep een stukje heeft afgekort aangezien zij op dat moment de TCK-dans leiden. Op de weg naar Schinveld passeren de groepen elkaar als de eerste groep in de remmen knijpt vanwege een lekke band.
Op de ‘rechttoe rechtaan’ weg naar Waldfeucht wordt het gas even flink ingedrukt. Voordat we het weten zijn we alweer in Posterholt waarna we de oorspronkelijke route verlaten om een pauzeplek op te zoeken. Onder het genot van een aangenaam zonnetje worden een tray cola en de nodige wafels weggewerkt. Nadat beide groepen hun energievoorraad op peil hebben gebracht, wordt de weg richting het zuiden ingezet.
Op de terugweg bevinden zich mooie alternatieve stroken die menigeen nog niet heeft verreden. Als de kerk van Gangelt opdoemt weten we dat het einde in zicht komt. Dat betekent ook dat er nog even flink wordt doorgereden op het moment dat we Nederland inrijden. Via onze vertrouwde route rijden we richting het eindpunt in Eygelshoven, tevens thuishaven van ritsponsor Vakgarage Dorscheidt.
Vandaag was onze bus hier weer te gast voor onderhoud, met bijzonder veel dank aan Huub!
Volgende week rijden we richting de Eifel om een andere TCK-klassieker te verrijden. Tot dan!

Verslag Henri Chapelle

02. Henri Chapelle
Ondanks barre weersverwachtingen staan er weer 22 man aan de start voor een rit naar het Belgische Henri Chapelle. Een ritje zonder beklimmingen van naam, maar toch zullen we de 1.000 hoogtemeters gaan aantikken.
Kort na vertrek gaat het op de Beitel al mis als er glas op de weg ligt en een buitenband beschadigt raakt en niet meer veilig is om door te rijden. Met een mannetje minder rijdt de eerste groep even later weer verder.
Als we Gulpen uit rijden krijgt de eerste groep zicht op de tweede groep en even later wordt de volgorde wederom hersteld.
In Slenaken rijden we de grens over en kunnen we genieten van een paar kilometer antiek asfalt. Zonder kleerscheuren en materiaalschade bereiken we de “klim” naar Henri Chapelle, die naar het einde toe toch wel een beetje pijn doet.
Bovenaan een korte plaspauze en dan komen de sprinters aan bod: een lekker stukje knallen tot in Aubel. De wind staat lekker in de rug, dus al gauw gaat de teller richting de 50 per uur. Als even later de bus bij de hoofdingang van de begraafplaats stop voor een colaatje kan een deel van de tweede groep de benen niet stilhouden en moeten even doorrijden tot in Aubel.
In de pauze worden we door ritsponsor Slagerij Jongen uit Eygelshoven getrakteerd op lekkere abrikozenvlaai. Met een blikje cola erbij het ideale voer voor wat er nog gaat komen.
Via de Planck rijden we ons eigen landje weer in. Het gaat echter niet rechtdoor tot in Reijmerstok, maar in het gelijknamige dorpje Plank beginnen we aan een prachtig stukje onbekend heuvelland. Smalle veldwegen, veel groen en nauwelijks verkeer.
In Noorbeek komen we weer in de bewoonde wereld.
Het laatste uurtje doet pijn. Veel korte, vaak steile heuveltjes die in de benen gaan.
Op de laatste klimmetjes naar Hilleshagen en Baneheide is het ieder voor zich!
Om 12:30 uur staan we weer op de Locht en worden er nog wat sokken en bidons uitgedeeld.
De bus is amper weer in het centrum van Kerkrade of de hemel breekt open. Letterlijk! Mooie timing.
Tot volgende week!